ADVANCED SEARCH +

Aegeus Society for Aegean Prehistory

NEWS

To write comments, click the title of each entry.

Νέα στοιχεία για τις ανασκαφές του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ανακοινώσεις στο συμπόσιο του Τομέα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης

Αρχαιολογία & Τέχνες, 24-04-2015

Τι συνδέει τη νέα ανασκαφή στο Πλάσι Μαραθώνα, τα πρόσφατα ευρήματα στο ιερό και στην πόλη της Επιδαύρου με τις ανασκαφές στην Ανατολή Ιεράπετρας Κρήτης και κάποιες «τολμηρές» ερμηνείες των ανασκαφικών ευρημάτων από τη Ζάκρο;

Πέρα από το γεγονός ότι διεξάγονται από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ήταν μερικές μόνο από τις παρουσιάσεις που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015, πρώτη μέρα του 10ου επιστημονικού συμποσίου το οποίο διοργανώθηκε από τον Τομέα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνης στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Εξαιρετικά πλούσιες και ενδιαφέρουσες ήταν οι πληροφορίες που πλημμύρισαν το ειδικό κατά κύριο λόγο κοινό, το οποίο αποτελούνταν από φοιτητές, υποψήφιους διδάκτορες, καθηγητές και συνεργάτες του παραπάνω τομέα του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά και από αρχαιολόγους και επίτιμους εφόρους αρχαιοτήτων.

More: http://www.archaiologia.gr/

Schliemann of Troy: The Story of a Linguistic Genius

Natalia Vogeikoff-Brogan, From the Archivist's Notebook, 2-04-2015

Schliemann the legendary excavator of Troy and Mycenae hardly needs an introduction. A host of publications deal with the last twenty years of his life and the results of his excavations. It is only recently, however, that any interest has been taken in Schliemann’s “non-Greek” past, his early years, when he was a successful merchant, an obsessive traveler, and a compulsive linguist. What else can we call a man who taught himself to read, write, and speak more than fifteen languages?

Schliemann’s gift with languages has been studied only sporadically, Elizabeth Carvalho’s short essay, titled “Heinrich Schliemann, the linguist,” being the most comprehensive study.

This is why we at the American School of Classical Studies at Athens (ASCSA) enthusiastically accepted the initiative of LAASA (the Lady Ambassadors and Ambassadors’ Spouses in Athens) proposing to study Schliemann’s diaries and record in detail all languages in which he wrote. In the lingo of the archivist, this is called crowdsourcing, and the members of LAASA, considering all the languages that they collectively command, was the perfect group to accomplish this difficult task. The Schliemann Project was conceived after members of LAASA visited the Gennadius Library of the ASCSA more than a year ago. During that visit they were shown the travel diaries of Heinrich Schliemann, and found them fascinating because they were written in so many languages. I still remember their excitement when we discovered that there were entries in Urdu!

More

Speaking Schliemann’s Language

Natalia Vogeikoff-Brogan, ASCSA News, 13-03-2015

“In the course of a year [1843] I was able to learn Dutch, Spanish, Italian, and Portuguese with extraordinary facility, and it took me no more than six weeks in each case to speak and write these languages fluently,” Schliemann wrote later in his life.

On March 11th, LAASA, the association of Lady Ambassadors and Ambassadors’ Spouses in Athens, presented the results of their Schliemann Project in Cotsen Hall, the auditorium of the American School of Classical Studies at Athens (ASCSA). The event, entitled Speaking Schliemann’s Language: Insights from Cataloguing Languages in Schliemann’s Travel Diaries, 1846-1890, included a number of eloquent, informative, and entertaining presentations about Heinrich Schliemann’s linguistic genius. The Schliemann Project was conceived after members of LAASA visited the Gennadius Library more than a year ago. During that visit they were shown the travel diaries of Heinrich Schliemann, which they found fascinating because of the many languages Schliemann wrote. I still remember our excitement when we discovered that there were entries in Urdu! The first LAASA visit was followed by a visit of the ambassador of Spain, Alfonso Lucini, and his wife and president of LAASA, Carmen Serrano de Haro. They were enthralled by Schliemann’s Spanish entries. After that visit we received an inquiry asking if LAASA members could study and catalog in a systematic fashion the languages in Schliemann’s travel diaries. We accepted the offer with enthusiasm. In the lingo of the archivist, this is called crowdsourcing, and members of LAASA, considering all the languages that they collectively command, was the perfect group to accomplish this difficult task.

More: http://www.ascsa.edu.gr/

“Συνομιλώντας με τον Μινωικό Πολιτισμό”

Ο πολιτιστικός σύλλογος “Συνομιλώντας με τον Μινωικό Πολιτισμό” καλεί τα μέλη και τους φίλους του να παρακολουθήσουν έναν κύκλο 6 μαθημάτων αφιερωμένων στην ζωή και το έργο 9 μεγάλων αρχαιολόγων, που ενεπλάκησαν στις ανασκαφές των ανακτορων κ.α. σημαντικών μνημείων της μινωικής Κρήτης. Επίσης θα συνεχιστούν οι ανοικτές ξεναγήσεις σε μνημεία της κεντρικής Κρήτης.

ΑΝΟΙΧΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ

Κατά το εαρινό 3μηνο 2015 θα ακολουθήσουν τα επόμενα μαθήματα, πάντα ανοικτά για το κοινό, Κυριακές στις 11.00 το πρωί στην αίθουσα της “Σχολής Σχέσεων”, Γκάλι 8, πάροδο Χρυσοστόμου στο ύψος του Γκλόρια:

1. Κυριακή 1 Μαρτίου –  11.00 «Μίνως Καλοκαιρινός και οι πρώτες ανασκαφές στην Κνωσό & Ο αρχαιολόγος της γνώσης Στυλιανός Αλεξίου» με την καθ. Κατερίνα Κόπακα

2. Κυριακή 22.3. – 11.00 «Ο Arthur Evans και η δουλειά της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Κνωσό» με τον αρχαιολόγο Colin Macdonald (στα ελληνικά)

3. Κυριακή 5.4. – 11.00 «Ιωσήφ Χατζηδάκης και Στέφανος Ξανθουδίδης: οι Διόσκουροι της κρητικής αρχαιολογίας» με τον αρχαιολόγο Αντώνη Βασιλάκη

4. Κυριακή 19.4. – 11.00 «Σπυρίδων Μαρινάτος» με τον αρχαιολόγο Γιώργο Τζωράκη

5. Κυριακή 3.5. – 11.00 «Η μεγάλη συμβολή του Νικολάου Πλάτωνα στην αποκάλυψη και μελέτη του Μινωικού Πολιτισμού» με τον αρχαιολόγο Ελευθέριο Πλάτωνα

6. Κυριακή 24.5. – 11.00 «Η συνεισφορά του ζεύγους Γιάννη Σακελλαράκη και Έφης Σαπουνά-Σακελλαράκη στη μελέτη του Μινωικού Πολιτισμού» με τον αρχαιολόγο Αντώνη Βασιλάκη

ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΞΕΝΑΓΗΣΕΙΣ

Ταυτόχρονα με τα μαθήματα προγραμματίζονται ξεναγήσεις:
1. Στην Κνωσό (Κυριακή 15.3.),
2. Στα Μάλια (Σάββατο 28.3.) και
3. Στις Αρχάνες (Κυριακή 31.5.) με τον αρχαιολόγο Αντώνη Βασιλάκη
4. Την Κυριακή 7.6. - 9.00 Περιήγηση στις υποθαλάσσιες μινωικές εγκαταστάσεις –Αρίνα, Άγιοι Θεόδωροι, Άγιος Γεώργιος, Ανισαράς, Μάλια με τον γεωλόγο Στέλιο Μανωλιούδη
5. Την Κυριακή 9.8. Ξενάγηση στην Ζώμινθο με την αρχαιολόγο Έφη Σακελλαράκη  και στο Ιδαίον Άντρο με την αρχαιολόγο Πόπη Γκαλανάκη

Τυχόν ακυρώσεις ή αλλαγές στο πρόγραμμα θ' ανακοινωθούν στον τύπο.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής για τις ξεναγήσεις: τηλ. 2810326570 και
6977- 479717

A Mycenaean “Matter of Fact”: Part II, Joe Alsop’s Greek Bronze Age Archive at the University of Cincinnati

Jack L. Davis, From the Archivist's Notebook, 15-02-2015

Searching library catalogues and online archival finding aids sometimes produces unexpected consequences. As I wrote in Part I of this two-part post, Joseph Alsop’s principal archive is curated in the Library of Congress. The University of Cincinnati Archives and Rare Book Library, however, contains five boxes of manuscripts of From the Silent Earth and relevant correspondence between Alsop and the eminent scholars Emmett Bennett, Carl Blegen, Maurice Bowra, John Caskey, Sterling Dow, and Leonard Palmer. While writing From the Silent Earth: A Political Columnist Reports on the Greek Bronze Age (1964), Alsop solicited advice from these distinguished Aegean prehistorians and Classical philologists, all of whom were supportive of his efforts. Jack Caskey, for example, replied to an initial letter of inquiry: “I’m particularly interested in absorbing your political analysis. It sounds neither foolish nor pretentious to me in your brief summary.”

In Part I, I explored how it was that one of Washington’s foremost political analysts of the Cold War era (and for two decades a trustee of the American School of Classical Studies in Athens) came to write a book about the Greek Bronze Age. In Part II, I describe the contents of the archive in Cincinnati, discuss its academic significance, and consider what light it sheds on Alsop’s research methods.

Four of five boxes (#1-3 and 5) either contain drafts of Alsop’s 1962 article about Blegen in The New Yorker or From the Silent Earth. In several instances, the manuscripts are annotated in the hands of the aforementioned scholars, who served as Alsop’s unofficial advisory panel. The most valuable part of the archive consists of letters in Box 4, in which views are expressed about Aegean prehistory that Alsop’s correspondents might have been reluctant to put in print. We find in them an entrée into the world of academic politics at a time when debate over the dating of Linear B tablets found by Sir Arthur Evans at Knossos was raging.

More: http://nataliavogeikoff.com/

More than 100 years after it was first discovered, the town of Gournia is once again redefining the island's past

Jarrett A. Lobell, Archaeology, 06-04-2015

I know a place where there are a lot of old things,” a peasant named George Perakis told the schoolmaster of the small village of Vasiliki, on the island of Crete, in the spring of 1901. Aware of a visiting American archaeologist’s anxious search to find a site of her own to excavate, the schoolmaster arranged for Perakis and his brother Nicholas to take Harriet Boyd and her colleague Blanche Wheeler to Gournia, four miles northwest of the village. Over several hours on May 19 Boyd collected a few potsherds and located the tops of several ancient walls, enough to convince her it was worth sending a team of workmen to the site the next morning. When she arrived at Gournia on the afternoon of the 20th, Boyd was astonished to see the men holding a bronze spear and sickle and numerous fragments of stone and pottery vessels, and clearing the threshold of a house and a well-paved road complete with a clay gutter. The following day Boyd returned with 51 workmen, and within three days, additional houses and roads had been uncovered, as well as more vases and bronze tools, making her certain that she had found what she was seeking - a Bronze Age settlement of what she called “the best period of Cretan civilization.” During three seasons ending in 1904, Boyd and her team, which averaged more than a hundred workmen along with a number of local girls whose job was to wash the finds, excavated the remains of an ancient town that had lain buried and unknown for nearly 3,500 years.

Boyd couldn’t have come to Crete at a better time. During the years that she worked there at the start of the twentieth century, a new, uniquely Cretan, Bronze Age civilization was starting to be uncovered. In 1900, British archaeologist Sir Arthur Evans had begun digging at the site of Knossos on the northeast coast of Crete and, within months, had discovered what he named the “Palace of Minos,” after the legendary king of Crete whose labyrinth was once believed to contain the half-man, half-bull creature known as the Minotaur. Evans later used the name “Minoan” to describe the civilization, a term that had first been employed by the German scholar Karl Hoeck in 1823 in his history of Crete.

Although his interpretation of Knossos as the palace of Minos, and indeed some of his characterizations of Minoan civilization, have been disputed or even disproved over the last century, Evans’ pioneering work in Crete and his recognition of Minoan culture as something distinct from the Neolithic culture that preceded it, or the various cultures, including the Mycenaeans, that followed, cannot be understated.

More: http://archaeology.org/

Σπήλαιο Θεόπετρας στη Θεσσαλία: Μια προϊστορία 130.000 χρόνων (Μέρος 1ο)

Nina Kyparissi-Apostolika, Archaeology & Arts, 20-04-2015

Από μια καλή σύμπτωση, στο τεύχος 34 (Μάρτιος 1990) του έντυπου περιοδικού Αρχαιολογία, αφιερωμένου στις πρόσφατες (τότε) έρευνες στη Θεσσαλία, δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά τα αποτελέσματα των τριών πρώτων ανασκαφικών περιόδων στο σπήλαιο της Θεόπετρας. Ξαναδιαβάζοντας σήμερα εκείνο το κείμενο είδα πόσα πράγματα έχουν μέχρι σήμερα αλλάξει αλλά και άλλα τόσα που ορθώς είχαν εκτιμηθεί από την αρχή και ισχύουν μέχρι σήμερα, πιο τεκμηριωμένα ίσως. Οι εξειδικευμένες μελέτες και αναλύσεις στο μεσολαβήσαν διάστημα επιβεβαίωσαν τη σπουδαιότητα αυτής της ανασκαφής για την προϊστορία του ελλαδικού χώρου. Σήμερα, 25 χρόνια μετά, στην ηλεκτρονική πλέον έκδοση του ίδιου περιοδικού δίνονται συνοπτικά τα αποτελέσματα μιας έρευνας που κρατάει 27 χρόνια και συνεχίζεται…

Το σπήλαιο της Θεόπετρας αποτελεί το μεγαλύτερο και πιο ολοκληρωμένο έως σήμερα ερευνητικό πρόγραμμα της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας & Σπηλαιολογίας, καθώς οι ανασκαφές σε αυτό διήρκεσαν περίπου 20 χρόνια (1987-2007), ευτυχήσαμε να το δούμε να αναδεικνύεται μέσω του Γ΄ ΚΠΣ και να το επισκέπτονται εκατοντάδες ανθρώπων κάθε χρόνο και σχολεία από όλη την Ελλάδα ενώ ήδη ολοκληρώθηκε μέσω του ΕΣΠΑ Θεσσαλίας 2006-2013 η δημιουργία μουσείου (Κέντρου Τεκμηρίωσης & Εκπαίδευσης Σπηλαίου Θεόπετρας) αφιερωμένου αποκλειστικά στα ευρήματα αυτών των ανασκαφών. Παράλληλα προχωρούμε στην τελική δημοσίευση με τον πρώτο τόμο αφιερωμένο στη Νεολιθική περίοδο. Το σπήλαιο της Θεόπετρας παραμένει μέχρι σήμερα το μόνο ανασκαμμένο σπήλαιο της Θεσσαλίας.

More: http://www.archaiologia.gr/

Ένας «μοντέρνος» κόσμος στο Αιγαίο της 2ης χιλιετίας π.Χ

Benaki Museum

Κύκλο 6 αυτοτελών διαλέξεων με θέμα «Χώρος και εικόνα: ένας “μοντέρνος” κόσμος στο Αιγαίο της 2ης χιλιετίας π.Χ.» και ομιλήτρια την Κλαίρη Παλυβού, ομότιμη καθηγήτρια του Τμήματος Αρχιτεκτόνων στο ΑΠΘ, διοργανώνει το Μουσείο Μπενάκη.

Τα εντυπωσιακά ευρήματα του Άρθουρ Έβανς στην Κνωσό, κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, έκαναν μεγάλη αίσθηση στην παγκόσμια κοινότητα. Σε μια εποχή που το Μοντέρνο Κίνημα αναζητούσε νέους τρόπους έκφρασης, μακριά από το ελληνορωμαϊκό παρελθόν, η πληθωρική, φυσιοκρατική τέχνη των Μινωιτών και η ελεύθερη, ασύμμετρη ογκοπλασία της αρχιτεκτονικής τους ήταν φυσικό να προσελκύσουν την καλλιτεχνική πρωτοπορία της εποχής, η οποία έβλεπε στις δημιουργίες αυτές μια εικόνα εξαιρετικά οικεία. Παράλληλα, τα καλλιτεχνικά ρεύματα των αρχών του 20ού αιώνα επηρέασαν την εικόνα της Κνωσού, μέσα από την «ανασύνταξη» των ερειπίων της.

Είκοσι έξι χρόνια μετά το θάνατο του Έβανς, τα πολυώροφα κτήρια με τις πλούσιες τοιχογραφίες που ήρθαν στο φως στο Ακρωτήρι της Θήρας ενίσχυσαν τη «μοντέρνα» αύρα του Μινωικού πολιτισμού στη σφαίρα επιρροής του οποίου βρισκόταν η Θήρα της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Χάρη στην εξαιρετική διατήρηση του οικισμού κάτω από τις στάχτες του ηφαιστείου, τα ευρήματα αυτά προσφέρουν την ανέλπιστη ευκαιρία να προσεγγίσει κανείς τον κόσμο της εποχής σχεδόν βιωματικά και να εκτιμήσει όχι μόνο το υψηλό επίπεδο αρχιτεκτονικής σκέψης και οικοδομικής τεχνολογίας στο οποίο είχαν φτάσει οι προϊστορικοί μάστορες αλλά και τη διαχρονικότητα της αρχιτεκτονικής δημιουργίας.

Θεματικές συναντήσεων:

1. Πώς ορίζουμε την αρχιτεκτονική; Ερμηνείες, θέσεις και αντιθέσεις από τον Βιτρούβιο έως σήμερα. Η αρχιτεκτονική ως αρχαιολογικό εύρημα.
2. Στον απόηχο του Μίνωα και του Δαίδαλου: Πόλεις και ανάκτορα της Μινωικής Κρήτης. Αστικός σχεδιασμός και εκφάνσεις του δημόσιου χώρου.
3. Στη σκιά του Λαβυρίνθου: Ευφυή κυκλοφοριακά συστήματα πολλαπλών –και όχι πολύπλοκων– διαδρομών. Ιεραρχημένη κατανομή κινήσεων και λειτουργιών.
4. Η ηφαιστειακή μοίρα της Θήρας και το κοσμοπολίτικο λιμάνι του Ακρωτηρίου με το τραγικό τέλος.
5. Εικονογραφώντας την αρχιτεκτονική της ευημερίας: καλλιτεχνικές συμβάσεις, συμβολισμοί, αφηγηματικότητα. Το βλέμμα του θεατή και ο διάλογος μεταξύ πραγματικού και εικονικού χώρου.
6. Σαν χθες: μια πρόδρομη μορφή νεωτερικότητας 3500 χιλιάδων χρόνων. Πόσο αρχαίο είναι το μοντέρνο;

Οι συναντήσεις που σχεδιάστηκαν σε συνεργασία με τη Συλλογή Προϊστορικών, Αρχαίων Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων, θα πραγματοποιούνται στο Κεντρικό Κτήριο του Μουσείου Μπενάκη (Κουμπάρη 1 και Βασ. Σοφίας), κάθε Τρίτη από 21 Απριλίου έως 26 Μαΐου 2015, και ώρες 18.00-19.30.

Κόστος: 50 € όλος ο κύκλος διαλέξεων, 10€ ανά συνάντηση. Σε φοιτητές και για περιορισμένο αριθμό θέσεων θα υπάρξει έκπτωση 50%.

More: http://www.benaki.gr

Athens and Attica in prehistory. International conference. Athens, 27-31 May 2015

The importance of Athens and Attica for ancient Greek history is well-known. Archaeologists and historians have studied thoroughly social and cultural life in the Athenian state of the Classical and Archaid periods. By contrast, the prehistory of the region is still poorly known. Although important discoveries have been made over the past two decades, a comprehensive synthesis of prehistoric periods is still lacking. Equally elusive is our appreciation of the profound natural advantages of Attica and their significance both for the earliest habitation of the region and for the rise of complex polities, e.g. during the Mycenaean era.

The conference ‘Athens and Attica in Prehistory’, which will take place May 27-31, 2015, aims at filling this gap. The presentations are expected to bring together old and new excavation data and place it into a wider archaeological context.

More: http://prehistoricattica.org/

Programme

Τα 100 αρχαία τοπωνύμια της Κρήτης σε ένα χάρτη του Vincenzo Maria Coronelli

Αρχαιολογία & Τέχνες, 08-04-2015

Ένα ιδιαίτερο, «κρυμμένο» έκθεμα του Ναυτικού Μουσείου της Ελλάδος παρουσιάζει στο κείμενο που ακολουθεί η Ιωάννα Μπερμπίλη (ΜΔΕ Βυζαντινής Αρχαιολογίας) στους αναγνώστες του «Αρχαιολογία On Line». Πρόκειται για ένα χάρτη του Vincenzo Maria Coronelli, με τίτλο «Το νησί και το βασίλειο του Χάνδακα» (Βενετία 1692, χαλκογραφία 0,45×1,20 μ. Αρ. Συλλογής ΝΜΕ Χ/Ν/504/001), που αποτυπώνει τα 100 αρχαία τοπωνύμια της Κρήτης.

Την εποχή της Αναγέννησης ανθεί το είδος της ιστορικής γεωγραφίας, αποτελώντας μια ακόμα έκφραση του ενδιαφέροντος για την κλασική αρχαιότητα. Οι ουμανιστές γεωγράφοι συνδυάζουν τα αρχαία με τα σύγχρονα τοπωνύμια αναδεικνύοντας την ιστορική συνέχεια του χώρου.

Η Κρήτη από την αρχαιότητα είχε ονομαστεί Εκατόμπολις, λόγω των 100 πόλεων που ήκμασαν στο νησί. Η αναζήτηση των αρχαίων πόλεων απασχόλησε τον βενετοκρητικό λόγιο του 16ου αιώνα Francesco Barozzi, ο οποίος συνέθεσε μια γεωγραφική και ταυτόχρονα, για πρώτη φορά, αρχαιολογική περιγραφή της Κρήτης. Στο έργο του συντάσσει τον κατάλογο με τα 100 αρχαία τοπωνύμια και παράλληλα καταγράφει τους 1.066 οικισμούς που αποτελούν το σύγχρονό του οικιστικό δίκτυο. Ο Coronelli αποτυπώνει το τοπωνυμικό υλικό του Barozzi και των συνεχιστών του έργου του. Το νησί είναι περικυκλωμένο με τα ονόματα των αρχαίων πόλεων, οι οποίες είναι τοποθετημένες μέσα στο χάρτη μαζί με τους σύγχρονους οικισμούς.

More: http://www.archaiologia.gr

Beer in the Bronze age: Evidence shows Egyptians brewed up a party in ancient Tel Aviv

Daniel K. Eisenbud, Jerusalem Post, 29-03-2015

Fragments of ancient pottery vessels used to prepare beer, unearthed during recent salvage excavations in downtown Tel Aviv, reveal that the city’s reputed party atmosphere is thousands of years old, the Antiquities Authority announced Sunday. Moreover, according to the authority, the excavations, conducted prior to the construction of office buildings by the Rubinstein company, provide evidence indicating the presence of an ancient Egyptian population from more than 5,000 years ago. 

“We found 17 pits in the excavations, which were used to store agricultural produce in the Early Bronze Age [3500-3000-BCE],” said Diego Barkan, director of the authority’s excavation. “Among the hundreds of pottery sherds that characterize the local culture, a number of fragments of large ceramic basins were discovered that were made in an Egyptian tradition, and were used to prepare beer.” “The vessels were manufactured with straw temper, or some other organic material in order to strengthen them, a method not customary in the local pottery industry,” he continued. Barkan added that similar vessels were found in an Egyptian administrative building that was excavated in southern Israel’s Ein Habesor moshav.

More: http://www.jpost.com/

Στο Λούξορ της Αιγύπτου: Οι τοιχογραφίες «μιλούν» για τον φύλακα του ναού

Αγγελική Κώττη, Έθνος, 24-03-2015

Aρχίζουν να αποκαλύπτουν τα μυστικά τους οι μαγευτικές τοιχογραφίες υψηλής τέχνης που έφεραν στο φως οι ανασκαφές του Αμερικανικού Ερευνητικού Κέντρου στο Λούξορ της Αιγύπτου. Χρώματα ζωηρά, αποτυπώσεις της καθημερινής ζωής και γιορτινών σκηνών του ζεύγους που είχε ταφεί, γεμάτες ζωντάνια, και άρτια τεχνική, όλα συνδυάστηκαν γι' αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα. Το οποίο μετριάζει κάπως τη θλίψη για τη σύληση των τάφων, αλλά και για την καταστροφή, εξαιτίας αυτής της σύλησης, μέρους των τοιχογραφιών.

Ο τάφος εκτιμάται πως ανήκει σε έναν άνδρα που ονομαζόταν Σα Μουτ και στη σύζυγό του Τα Κχαέν, που έζησαν κατά τη 18η δυναστεία του Νέου Βασιλείου (1550-1070 π.Χ.). Ο Σα Μουτ ήταν φύλακας του ναού του Αμούν. Η τελευταία κατοικία του στο Λούξορ, που βρίσκεται 700 χιλιόμετρα νότια του Καΐρου, υπέστη βανδαλισμούς κατά τα αρχαία χρόνια για άγνωστο λόγο. «Το όνομα και οι τίτλοι του νεκρού του τάφου και κάποια ιερογλυφικά και σκηνές όπως και το όνομα του Αμούν διαγράφηκαν σκόπιμα», σημείωσε ο γενικός διευθυντής του υπουργείου Αρχαιοτήτων Σουλτάν Εϊντ.

Σύμφωνα με δηλώσεις του στην εφημερίδα «Αλ Αχράμ», πιθανώς οι απαλοιφές να έγιναν κατά τη διάρκεια θρησκευτικών διαμαχών όταν Φαραώ ήταν ο Ακενατόν. Ο τάφος έχει επίσης μια αίθουσα και ημιτελείς πλάγιους θαλάμους, σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου. «Περιέχει πολλές εντυπωσιακές σκηνές με φωτεινά χρώματα ζωγραφισμένες σε επίχρισμα. Πoλλές από αυτές απεικονίζουν τον νεκρό του και τη σύζυγό του μπροστά από ένα τραπέζι και τη μορφή μιας θεάς να φροντίζει ένα βασιλόπουλο, όπως και σκηνές από την καθημερινή ζωή», σημείωσε ο υπουργός Αρχαιοτήτων.

More: http://www.ethnos.gr/

Μικρές Κυρίες. ΕΓΓΥΣ: Κοντινές ματιές σε επιλεγμένα εκθέματα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου

Archaeology & Arts, 26-03-2015

Σε κάθε αίθουσα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου υπάρχουν εκθέματα που μπορεί να διαφύγουν την προσοχή του επισκέπτη, «κρυμμένα» στο πλήθος των αντικειμένων της έκθεσης. Μερικές φορές χρειάζεται να κοιτάξουμε από κοντά κάτι για να μας αποκαλυφθεί η ομορφιά, η γοητεία του, αλλά και η σημασία που είχε για την κοινωνία και τον πολιτισμό της εποχής του. Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, θέλοντας να εμπλουτίσει την επικοινωνία με το κοινό, φέρνει στο προσκήνιο μη προβεβλημένα εκθέματα των προϊστορικών και ιστορικών χρόνων.

Στο κείμενο που ακολουθεί η δρ Ελένη Κωνσταντινίδη-Συβρίδη, αρχαιολόγος στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και επιμελήτρια της Συλλογής Προϊστορικών, Αιγυπτιακών, Κυπριακών και Ανατολικών Αρχαιοτήτων του Μουσείου, παρουσιάζει ένα χρυσό περίαπτο και έντεκα γυάλινες χάντρες, σε σχήμα γυναικείας μορφής, από την Έκθεση των Μυκηναϊκών Αρχαιοτήτων (Αίθουσα 4, Προθήκη 31, περίαπτο: Αρ. ευρ. Π 2946, χάντρες: Αρ. ευρ. Π 2286).

Στην προθήκη 31 της Μυκηναϊκής Αίθουσας, ανάμεσα σε κοσμήματα από χρυσό, πολύχρωμους ημιπολύτιμους λίθους, κεχριμπάρι, γυαλί και φαγεντιανή, εκτίθενται ένα μικροσκοπικό χρυσό κόσμημα λαιμού (περίαπτο) και έντεκα γυάλινες χάντρες, σε σχήμα γυναικείας μορφής. Τα αντικείμενα αυτά ανήκαν σε πλούσιες Μυκηναίες του 14ου ή 13ου αι. π.Χ. και, μαζί με άλλα κοσμήματα και πολυτελή σκεύη, τις συντρόφευσαν στην τελευταία τους κατοικία. Οι κυρίες της λιλιπούτειας «γυναικοπαρέας», ύψους μόλις 2 εκατοστών, αποδίδονται όρθιες σε μετωπική στάση, φορούν μακριά φούστα και έχουν τα χέρια λυγισμένα μπροστά στο στήθος. Δυστυχώς, λόγω της μικρής κλίμακας αλλά και της φθοράς του υλικού, δεν διακρίνονται άλλες λεπτομέρειες, εκτός από το σχεδόν πτηνόμορφο πρόσωπο σε κάποιες από αυτές.

More: http://www.archaiologia.gr/

Από μυκηναϊκό πλοίο ο Δούρειος Ιππος

Αγγελική Κώττη, Έθνος, 21-03-2015

Μέσα σε μία νύχτα οι Αχαιοί ξέστησαν τις σκηνές, έκαψαν το στρατόπεδό τους και έφυγαν με τα πλοία τους. Ενα πλοίο, όμως, έμεινε πίσω. Οι αρχαίες πηγές το αναφέρουν, αλλά με άλλο όνομα. Ηταν ο Δούρειος Ιππος, το ξύλινο ομοίωμα αλόγου που, γεμάτο πολεμιστές κρυμμένους στο εσωτερικό του, αφέθηκε στην παραλία, δήθεν αφιέρωμα στη θεά Αθηνά.

Ο καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών του Πανεπιστημίου Πατρών Θωμάς Γ. Χόνδρος θα καταδείξει σε σχετική ομιλία του πώς ο Δούρειος Ιππος δεν μπορεί παρά να είχε κατασκευαστεί από ένα πλοίο του μυκηναϊκού στόλου, αφού, σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, έγινε μέσα σε τρεις μέρες. Η διάλεξή του θα δοθεί τη Δευτέρα 30 Μαρτίου, ώρα 6.30 μ.μ. στον Σύλλογο των Αθηναίων, Κέκροπος 10 στην Πλάκα. Ο τίτλος της είναι «Η ανακατασκευή του Δούρειου Ιππου».

Η εκδήλωση εντάσσεται στη σειρά διαλέξεων που διοργανώνει η Εταιρεία Μελέτη της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας (ΕΜΑΕΤ) σε συνεργασία με το Ιδρυμα Βούρου - Ευταξία και η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. Ο κ. Χόνδρος αξιοποίησε αναφορές στην Ιλιάδα, παραστάσεις από αρχαία αγγεία καθώς και ευρήματα ανασκαφών διερευνώντας κατά πόσο ήταν εφικτή η κατασκευή του με τα μέσα της εποχής, καθώς και με τις γνώσεις των αρχαίων από πολιορκητικές μηχανές, ναυπηγική, ξυλουργική κ.ά. Υπολόγισε τα φορτία, την επιλογή των δομικών στοιχείων του Δούρειου Ιππου και την απαιτούμενη ελκτική ισχύ για τη μεταφορά του από την αμμώδη παραλία μέχρι έξω από τα τείχη της Τροίας και κατόπιν μέσα στην πόλη.

Σύμφωνα με εργασία που έχει εκπονήσει υπό την επίβλεψη του κ. Χόνδρου ο Θεόδωρος Μάλμεν, «η πληροφορία για την ολοκλήρωση της κατασκευής εντός τριών ημερών οδήγησε στην ιδέα της χρήσης ενός ομηρικού πλοίου. Το πλοίο κόπηκε στη μέση και τα δύο μισά εφαρμόστηκαν άνω-κάτω δημιουργώντας τον χώρο ενδιαιτήσεως των στρατιωτών. Κατασκευαστικά στοιχεία του Ιππου, πόδια, στραβόξυλα και καλλιτεχνικές βελτιώσεις της επιφανειακής κάλυψης θα αναζητηθούν στα αποθέματα του ναυπηγείου».

More: http://www.ethnos.gr/