ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ +

Αιγεύς Εταιρεία Αιγαιακής Προϊστορίας

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Για να γράψετε σχόλια, πατήστε τον τίτλο της κάθε είδησης.

TerraSubmersa: Αποτελέσματα της έρευνας στον Αργολικό Κόλπο

Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων, Δελτίο Τύπου, 05-09-2014

Στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος TerraSubmersa πραγματοποιήθηκε η φετινή αποστολή της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων σε συνεργασία με την Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή, το Πανεπιστήμιο της Γενεύης και του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) στη θαλάσσια περιοχή του όρμου Κοιλάδας και ευρύτερα του Αργολικού Κόλπου. Η λεπτομερής και συστηματική χαρτογράφηση και διερεύνηση της θαλάσσιας περιοχής του Ανατολικού Αργολικού Κόλπου, κοντά στο σπήλαιο Φράχθι, πραγματοποιήθηκε με τα σκάφη 'TURANOR PLANETSOLAR" και "ΑΛΚΥΩΝ" στο διάστημα μεταξύ 11-28 Αυγούστου. Χρησιμοποιήθηκαν δύο τομογράφοι υποδομής πυθμένα (Boomer 0,7-3kHz και Chirp 2¬7kHz), ηχοβολιστικό σύστημα πλευρικής σάρωσης (side scan sonar 100/400kHz) και πολυδιαυλικό βυθόμετρο (multibeam 200/400kHz).

Σκοπός της θαλάσσιας γεωλογικής-γεωφυσικής έρευνας ήταν να χαρτογραφηθεί με λεπτομέρεια ο βυθός και τα ιζήματα της θαλάσσιας περιοχής του ανατολικού Αργολικού Κόλπου ώστε να γίνει αναπαράσταση της περιοχής σε διάφορες χρονικές περιόδους του παρελθόντος όταν η στάθμη της θάλασσας ήταν χαμηλότερα από την σημερινή μέχρι και τα 120-125 μέτρα και να εντοπιστούν στον βυθό πιθανά στοιχεία-μαρτυρίες της παρουσίας προϊστορικών ανθρώπων στην ευρύτερη περιοχή του Σπηλαίου Φράχθι στον ανατολικό Αργολικό Κόλπο.

Τα αποτελέσματα που προκύπτουν από την πρώτη επεξεργασία και ερμηνεία των Θαλάσσιων γεωλογικών-γεωφυσικών δεδομένων περιλαμβάνουν:

1) τον εντοπισμό της παλαιο-ακτής σε διάφορα βάθη (μέχρι 225 μέτρα κάτω από τη σημερινή στάθμη της θάλασσας) και σε διάφορες χρονικές στιγμές της Προϊστορικής περιόδου (20.000 χρόνια, 60.000 χρόνια, 140.000 χρόνια πριν από σήμερα).

2) Πλούσια στοιχεία για την αναπαράσταση του προϊστορικού αναγλύφου κοντά στο Σπήλαιο Φράχθι, συμπεριλαμβανομένης της κοίτης του ποταμού που έρρεε κοντά στο σπήλαιο και τώρα είναι βυθισμένη και καλυμμένη από θαλάσσιο ίζημα.

3) Την ύπαρξη μιας περιοχής καλυμμένης από 2-3 μέτρα λάσπης σε βάθος 10-12 μέτρων περίπου, κοντά στο Σπήλαιο Φράχθι, η οποία είναι πιθανόν να περιέχει υπολείμματα προϊστορικής ανθρώπινης παρουσίας και πρέπει να ερευνηθεί με υποβρύχια ανασκαφική έρευνα.

Περισσότερα: http://www.yppo.gr

Wine and herbal residues found in Bronze Age palace cellar jars

Popular Archaeology, 27-08-2014

In 2013, while excavating within the palace ruins of Tel Kabri, a 75-acre ancient Canaanite city site in northern Israel that dates back to 1700 BCE, a joint American-Israeli team came across a three-foot-long jar. They later christened it "Bessie." The single find by itself was nothing remarkable. But they kept digging. "We dug and dug, and all of a sudden, Bessie's friends started appearing - 5, 10, 15, ultimately 40 jars packed in a 15-by-25-foot storage room," said excavation co-director Dr. Eric Cline, chair of George Washington University's Department of Classical and Near Eastern Languages and Civilizations within the Columbian College of Arts and Sciences. "This is a hugely significant discovery - it's a wine cellar that, to our knowledge, is largely unmatched in its age and size."

The 40 jars, each of which could have held 50 liters, had a total capacity of about 2,000 liters, meaning the cellar could have held the equivalent of nearly 3,000 bottles of red and white wine. This places the cellar among the largest ancient wine cellars in the world. The finds were made while they were digging an area adjacent to and west of a monumental building first excavated in 2011, a one-of-kind structure that was lined with precisely-shaped orthostat blocks. "This is the largest concentration to date of restorable pottery found anywhere in the palace of Kabri and the only place on site where we have found an entire room still full of artifacts," writes co-director Yasur-Landau and colleagues in their preliminary report. Yasur-Landau is chair of the Department of Maritime Civilizations at the University of Haifa.

The study details are published in the open-access journal PLOS ONE: Koh AJ, Yasur-Landau A, Cline EH (2014) Characterizing a Middle Bronze Palatial Wine Cellar from Tel Kabri, Israel. PLoS ONE 9(8)

Read more: http://popular-archaeology.com

Copper awl from Jordan Valley is oldest metal ever discovered in Middle East

Daniel K. Eisenbud, Jerusalem Post, 21-08-2014

A copper awl discovered during excavations at the Middle Chalcolithic village of Tel Tsaf, southeast of Beit She’an, is the oldest metal object ever found in the Middle East, a study published Thursday concluded. According to the study, which appeared in the journal PLOS One, the awl dates back to the late 6th millennium, or the early 5th millennium BCE – hundreds of years before it was previously believed that people of the region began using metals.

The finding was published by researchers from the Zinman Institute of Archaeology and the Department of Archaeology at the University of Haifa, in conjunction with researchers from the Hebrew University of Jerusalem and the German Archaeological Institute of Berlin. Tel Tsaf, which dates back to 5200-4600 BCE, was once a wealthy commercial center. It was first documented in the 1950s; excavations commenced there during the late 1970s. In a joint statement, the archeologists involved in the excavation, led by Dr. Danny Rosenberg of the University of Haifa and Dr. Florian Klimscha of the Eurasia Department of the German Archaeological Institute in Berlin, praised the area for its “valuable data.”

“From the earliest digs nearly 40 years ago, this area – the most important archeological site in the region dated to this period – has been supplying researchers with a great deal of valuable data, and continues to do so during this latest research project,” it said. Rosenberg and Klimscha said the ancient community’s wealth and long-distance commercial ties were sustained by large buildings made of mud-bricks, as well as a large number of silos that stored wheat and barley on an unprecedented scale.

Περισσότερα: http://www.jpost.com

Βρετανικό Μουσείο: Εθελοντές στην ψηφιοποίηση αρχαιολογικών αρχείων

Το Βήμα, 19-08-2014

Χιλιάδες άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο σπεύδουν εθελοντικά να βοηθήσουν το Βρετανικό Μουσείο σε ένα πρωτοφανές και φιλόδοξο σχέδιό του, με δύο σκέλη. Πρώτον, τη δακτυλογράφηση και ψηφιοποίηση χειρογράφων αρχαιολογικών σημειώσεων και καταλόγων από τον 18ο αιώνα μέχρι τα τέλη του 20ου. Και, δεύτερον, την ψηφιακή φωτογράφηση μιας μεγάλης συλλογής περίπου 30.000 προϊστορικών αντικειμένων, ώστε να αρχειοθετηθούν εκ νέου και να μετατραπούν σε τρισδιάστατες εικόνες.

Φυσικά, οι εθελοντές αυτοί δεν πηγαίνουν καθημερινά στο Βρετανικό Μουσείο, αλλά κάνουν την εργασία αυτή… εξ' αποστάσεως και με τη μέθοδο του crowdsourcing. Ο όρος - από τις λέξεις crowd (κοινό) και source (πηγή) - χρησιμοποιείται όταν ένα πρότζεκτ υλοποιείται εν μέρει από άτομα που δεν συνέβαλαν ούτε στην απαρχή του, ούτε στο σχεδιασμό του. Το πρότζεκτ του λονδρέζικου μουσείου, ονόματι MicroPast, αφήνει τους εθελοντές να μπουν, βάσει κωδικών, στην βάση δεδομένων του κι από εκεί να αρχίσουν να εργάζονται όπου εκείνοι επιθυμούν, είτε στην μεταγραφή του κατάλογου, είτε στην ψηφιοποίηση της τεράστιας συλλογής με αντικείμενα της Χάλκινης Εποχής.

Για παράδειγμα η Αμερικανίδα Τζοέλεν Μαγκάν έχει συμπληρώσει μέχρι σήμερα 2.905 εργασίες από την πρώτη μέρα που ξεκίνησε το πρότζεκτ: είναι μακράν η πιο «πολυάσχολη» και ένθερμη εθελόντρια. Μετά το τέλος των εργασιών, ο κατάλογος και οι φωτογραφίες αυτές θα αποτελέσουν την μεγαλύτερη βάση δεδομένων στο κόσμο με θέμα την προϊστορική μεταλλοτεχνία.

Περισσότερα: http://www.tovima.gr

Διαβάστε στα Αγγλικά: http://www.theguardian.com

Unbalanced Academics, Scribblers, and an “Odd Christmas”

Jack L. Davis, From the Archivist's Notebook. Essays Inspired by Archival Research in Athens Greece, 01-09-2014

Not so long ago I stumbled across an internet site called “The Academic Ladder,” a career counseling service. Its newsletter headlined a story of interest: “Get A Life!  A Chart For Living A Balanced Life (Even If You’re An Academic),” by Gina Hiatt, clinical psychologist.

“Why do academics lead unbalanced lives?”

You can never do enough. The academic life is a writer’s life, only worse. This is because the academic constantly feels that he or she has not done enough. … There is always someone better than you.  Academics constantly compare themselves to each other. … And face it: no matter how good you are at some aspect of a profession or field, there is someone else who does another part of the profession better.

In the long run, this is no way to live a life. You will end up with health problems and not enjoy your career, if you don’t balance your life better.  There is more to life than academia!

While recognizing that academics may not feel they “deserve” leisure time as a “reward,” Gina suggests ways to live more balanced lives by finding things to do, other than work, that are relaxing, fun, and important. Most of us at least are somewhat familiar with the concept (I am constantly being told by loved ones that I should relax more and have more fun), but the notion that leisure time should be filled with important activities is another matter entirely, and brings to mind Theodor Adorno’s 1963 essay “Free Time.”

Περισσότερα: http://nataliavogeikoff.com

Έκθεση "Βυθισμένοι Οικισμοί της Νότιας Πελοποννήσου"

Η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων διοργανώνει περιοδική έκθεση με τίτλο «Βυθισμένοι οικισμοί της νότιας Πελοποννήσου» στο πλαίσιο διάδοσης της ενάλιας πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας. Η έκθεση φιλοξενείται από τον Απρίλιο 2014 στον Προμαχώνα Μακρυγιάννη, εντός του φρουρίου της Πύλου, και θα διαρκέσει μέχρι τον Απρίλιο του 2015. Το υλικό της έκθεσης είναι κυρίως φωτογραφικό και προέρχεται από τις υποβρύχιες έρευνες της Εφορείας. Η έκθεση διαρθρώνεται σε τρεις κύριες ενότητες, με την πρώτη να «συστήνει» στον επισκέπτη το κτήριο φιλοξενίας, αλλά και να παρουσιάζει συνοπτικά το περιεχόμενο του αφιερώματος. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εμφανίζει η δεύτερη ενότητα, καθώς θα αναφέρεται στους καταβυθισμένους οικισμούς που έχουν εντοπιστεί ως τις μέρες μας στην Ελλάδα, με έμφαση στη σημασία τους, καθώς και στα αίτια που οδήγησαν στην καταβύθισή τους. Η τρίτη ενότητα απεικονίζει τις τρεις σημαντικές αρχαίες πολιτείες που βυθίστηκαν στις ακτές της Νότιας Πελοποννήσου: Τους προϊστορικούς οικισμούς στη Μεθώνη και στο Παυλοπέτρι Λακωνίας, καθώς και τον ελληνιστικό-παλαιοχριστιανικό οικισμό του Ασωπού (στην Πλύτρα Λακωνίας).

Έφυγε ο πρώτος Έλληνας διπλωματούχος συντηρητής, Τάσος Μαργαριτώφ

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΣΙΩΝ - ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ - ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2014

Απεβίωσε στις 29 Αυγούστου 2014 ο διακεκριμένος συντηρητής έργων τέχνης, Τάσος Μαργαριτώφ. Ήταν ο πρώτος Έλληνας διπλωματούχος συντηρητής και κατείχε τον αριθμό 1 στην άδεια άσκησης επαγγέλματος. Ο Τάσος Μαργαριτώφ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Σπούδασε ζωγραφική στην Accademia di Belle Arti και συντήρηση στο Instituto Centrale del Restauro της Ρώμης, όπου και αρίστευσε. Ως αριστούχος έτυχε το 1961 τιμητικής υποτροφίας από το Υπουργείο Παιδείας της Ιταλίας. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα υπηρέτησε στο Υπουργείο Πολιτισμού από το 1958 έως το 1992. Διετέλεσε επίσης μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και του Συμβουλίου Νεοτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Συμμετείχε σε πανελλήνια και διεθνή συνέδρια, εκπόνησε επιστημονικές μελέτες με αντικείμενο τη συντήρηση έργων τέχνης και εργάστηκε στη συντήρηση εικόνων, τοιχογραφιών, ψηφιδωτών, αρχαιολογικών αντικειμένων και νεοκλασικών κτηρίων, ως υπεύθυνος πολυάριθμων συνεργείων συντηρητών σε όλη την Ελλάδα με ιδιαίτερους σταθμούς στις αρχαιότητες της Θήρας και Βεργίνας. Από τις σημαντικότερες εργασίες του ήταν η συντήρηση αρχαιοτήτων στη Σαντορίνη, στη Βεργίνα, στη Δήλο, στο Λευκαντί, στο Βόλο, στην Αγχίαλο, καθώς και στη Βεργίνα, όπου διέσωσε και το περίφημο κόκκινο ύφασμα. Επίσης, εκτός από την Ελλάδα, συντήρησε τοιχογραφίες παλαιοχριστιανικών, βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων στην Ιταλία (̟π.χ. Santa Maria Antiqua του 7ου αι. στη Ρώμη), στο Σινά, στα Ιεροσόλυμα και αλλού στους Άγιους Τόπους. Σημαντική ήταν επίσης η συμβολή του στο πεδίο της έρευνας και η δράση του στον τομέα της Εκπαίδευσης.

Το Φεβρουάριο του 2001 τιμήθηκε από το Ελληνικό Τμήμα του Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών - ICOMOS για την προσφορά του στον πολιτισμό και την ανάδειξη της πολιτισμικής κληρονομιάς της Ελλάδας, ενώ το 2013 τιμή στον πρωτοπόρο έλληνα συντηρητή, απένειμε και το Ελληνικό Τμήμα του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων. Ο Τάσος Μαργαριτώφ υπήρξε επί πολλά έτη δραστήριο μέλος του Ελληνικού ICOMOS. Για το λόγο αυτό το Ελληνικό ICOMOS αισθάνεται φτωχότερο και εκφράζει τα θερμότερα συλλυπητήριά του στην οικογένεια του εκλιπόντος!

Το ανάκτορο στη Ζώμινθο έχει πολλά μυστικά ακόμα

Παναγιώτης Γεωργουδής, Εφημερίδα Συντακτών, 22-08-2014

Εντυπωσιακή είναι η φετινή πρόοδος των ανασκαφών στο μινωικό ανάκτορο της Ζωμίνθου, στα 1.189 υψόμετρο στον Ψηλορείτη. Ανακαλύφθηκε μια νέα πολυτελής αίθουσα με υπόστυλους κίονες, ενώ έχει καθαριστεί και η περσινή αίθουσα αντίστοιχων αρχιτεκτονικών και αισθητικών προδιαγραφών. Ανήκουν χρονολογικά στην περίοδο των Παλαιών Ανακτόρων, όπως μας είπε η αρχαιολόγος Εφη Σαπουνά–Σακελλαράκη, κατά την επίσκεψή μας στον Ψηλορείτη, όπου συνεχίζει το έργο του αείμνηστου Γιάννη Σακελλαράκη.

Ταυτόχρονα η ανακάλυψη μιας σφραγίδας εξαιρετικής τέχνης με τη μορφή μιας γυναίκας-πουλιού με φτερά, που παραπέμπει στα μινωικά δαιμονικά, συμπυκνώνει τη φετινή «σοδειά». Χωρίς καμία προσθήκη στους τοίχους υψώνεται το τριώροφο μινωικό ανάκτορο, το οποίο κατοικούνταν και στις δύσκολες συνθήκες του χειμώνα από εκπροσώπους της δυναστείας της Κνωσού – υποστηριζόταν από μια πολύ σημαντική τεχνολογική υποδομή για να είναι εφικτή η διαβίωση. Ταυτόχρονα έχουν βρεθεί σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, τα οποία δεν είναι ακόμα ανακοινώσιμα.

Από το τέλος Αυγούστου θα λειτουργήσει στα Ανώγεια το αρχαιολογικό μουσείο ομοιωμάτων του Ψηλορείτη με μοντέρνες ψηφιακές προδιαγραφές ενημερώνοντας τον επισκέπτη για τον ιστορικό και πολιτισμικό πλούτο της περιοχής διαχρονικά, ενισχύοντας την παιδεία βάθους στον συγκεκριμένο τόπο. Το Μουσείο -Κέντρο Πληροφόρησης για το Ιδαίο άντρο και τη Ζώμινθο- θα φέρει την ονομασία «Γιάννης Σακελλαράκης και Εφη Σαπουνά-Σακελλαράκη».

Περισσότερα: http://www.efsyn.gr

Αρχαιολογικά "μυστικά" αποκαλύπτουν τα εντυπωσιακά ευρήματα στα Χανιά

cretalive.gr, 21-08-2014

Εντυπωσιακά ευρήματα έρχονται στο φως από την αρχαιολογική σκαπάνη κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, που συνεχίζονται μέχρι σήμερα σε περιοχές των Χανίων. Οι αρχαιολόγοι έχουν πειστικές ενδείξεις για την παρουσία Αχαιών στην Κυδωνία, ενώ η μελέτη της μεγάλης νεκρόπολης, που βρίσκεται κάτω απ’ το κέντρο της σύγχρονης πόλης των Χανίων, εμπλουτίζει τη μέχρι σήμερα γνώση μας για τη ζωή στη Δυτική Κρήτη τα προϊστορικά χρόνια. Τα στοιχεία αυτά παρουσιάστηκαν στη διάρκεια της διάλεξης της γενικής διευθύντριας Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς Μαρίας Ανδρεαδάκη – Βλαζάκη με θέμα “Αχαιοί στην Κυδωνία” στην κατάμεστη αίθουσα διαλέξεων του Φιλολογικού Συλλόγου Χανίων “ο Χρυσόστομος”

«Από τις ανασκαφές που διεξάγουμε όλα αυτά τα χρόνια στην πόλη των Χανίων βγαίνουν πολύ σημαντικά στοιχεία για την άφιξη του Αχαϊκού κόσμου στα Χανιά και την Κυδωνία όπως λεγόταν τότε», τόνισε η κα Βλαζάκη μιλώντας στους δημοσιογράφους και πρόσθεσε: «Με την αποδυνάμωση του μινωικού πολιτισμού μετά την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης -και ό,τι επακολούθησε- γνωρίζουμε ότι σταδιακά το νέο Μυκηναϊκό – Αχαϊκό στοιχείο της ηπειρωτικής Ελλάδας επικρατεί και πριν από τα τέλη του 15ου αιώνα π.Χ. εγκαθίσταται και στην Κυδωνία. Αυτό δείχνουν οι τάφοι που έχουμε σκάψει στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη και βεβαίως οι πρόσφατες ανασκαφές στον λόφο Καστέλι στην οδό Κατρέ, που πιστεύουμε πλέον ότι βρισκόμαστε στον χώρο του μυκηναϊκού ανακτόρου της Κυδωνίας» Η κα Βλαζάκη επεσήμανε ακόμα ότι σύμφωνα με τα ευρήματα προκύπτει ότι στο ανάκτορο πραγματοποιούνταν διάφορες τελετές, ενώ έκανε ειδική αναφορά σε ένα επεισόδιο των αρχών του 13ου αιώνα π.Χ. όταν καταστράφηκε το ανάκτορο από έναν πολύ μεγάλο σεισμό, γεγονός που προκάλεσε πανικό στους κατοίκους. «Τότε πραγματοποίησαν μία μεγάλη θυσία από διάφορα ζώα αλλά και μίας νεαρής κοπέλας», επεσήμανε σχετικά.

Περισσότερα: http://www.cretalive.gr

Ευρήματα τεράστιας αρχαιολογικής αξίας - Ολοκληρώθηκε ο κύκλος ανασκαφών στο Λισβόρι Λέσβου

Lesvos News, 06-08-2014

Αρχαιολογικά ευρήματα της πρώιμης παλαιολιθικής περιόδου, ηλικίας 150.000 έως 500.000 ετών ήρθαν στο φως από την περιοχή Ροδαφνίδια Λισβορίου και αποκαλύπτουν την παλαιότερη αρχαιολογική θέση σε ολόκληρο το Αιγαίο, την Ελλάδα και την Ανατολική Πύλη της Ευρώπης. Στόχος η δημιουργία ενός μουσείου Παλαιολιθικής περιόδου, στο παλιό κοινοτικό ελαιοτριβείο της περιοχής.

Όπως αναφέρει η αρχαιολόγος και υπεύθυνη των ανασκαφών Νένα Γαλανίδου, τα ευρήματα που βρέθηκαν στο Λισβόρι, είναι ηλικίας 150.000 έως 500.000 ετών και αποκαλύπτουν την παλαιότερη αρχαιολογική θέση σε ολόκληρο το Αιγαίο, την Ελλάδα και την Ανατολική Πύλη της Ευρώπης. Το γεγονός αυτό από μόνο του, προσθέτει η Ν. Γαλανίδου, δίνει στη Λέσβο μια σημαντική πρωτιά στον παγκόσμιο χάρτη των πρώιμων παλαιολιθικών θέσεων. «Οι ανασκαφικές εργασίες που πραγματοποιούνται στην καρδιά του ελαιώνα του Λισβορίου, δίπλα στις θερμοπηγές της περιοχής, τα τελευταία τρία χρόνια, πραγματικά έχουν φέρει στο φως αντικείμενα που ανήκαν και χρησιμοποιούνταν από τον παλαιολιθικό άνθρωπο, που, σύμφωνα με τα στοιχεία και τις αποδείξεις που πλέον έχουμε στα χέρια μας, είχε βρει φιλόξενο καταφύγιο στη Λέσβο την εποχή των παγετώνων. Πρόκειται στην ουσία για την παλαιότερη θέση που αποκαλύπτεται στη χώρα μας και τα αντικείμενα που έχουμε στα χέρια μας είναι 150 έως 500 χιλιάδων ετών. Δεν αποκλείεται μάλιστα, όταν αυτά μεταφερθούν στα εργαστήρια για περαιτέρω έρευνα και μελέτη με τα σύγχρονα επιστημονικά μέσα που διαθέτουμε, να αποκαλυφθεί ότι χρονολογικά είναι ακόμη παλαιότερα.

Περισσότερα: http://www.lesvosnews.net

Εθνική θησαυροθηρία ή κριτική αρχαιολογία;

Γιάννης Χαμηλάκης, Η Αυγή, 24-08-2014

Οι αρχαιολογικές ειδήσεις σπάνια γίνονται πρωτοσέλιδα ή κύρια θέματα σε εφημερίδες, τηλεοπτικά δελτία και ιστότοπους, και μάλιστα για βδομάδες. Ακόμα και στην Ελλάδα, όπου η αρχαιολογία είναι κατεξοχήν εθνική επιστήμη και η (εθνικοποιημένη) αρχαιότητα, εδώ και αιώνες, συμβάλλει καθοριστικά στη συγκρότηση του συλλογικού φαντασιακού, κάτι τέτοιο είναι σχετικά σπάνιο. Η δημοσιότητα που έχουν πάρει οι πρόσφατες ανασκαφές στην Αμφίπολη των Σερρών, λοιπόν, με αφορμή το σημαντικό εύρημα, συνιστά φαινόμενο που απαιτεί παραπέρα διερεύνηση. Οι μελλοντικοί αρχαιολόγοι, ανθρωπολόγοι και ιστορικοί θα έχουν πολλή δουλειά αναλύοντας τον όγκο του δημοσιογραφικού υλικού που συσσωρεύεται καθημερινά, όμως οι πρώτες σκέψεις παραπέμπουν σε φαινόμενα γνωστά στην έρευνα. Φαινόμενα που σχετίζονται, από τη μία, με τις πολιτικές διαστάσεις της Αρχαιολογίας ανά τον κόσμο και, από την άλλη, με βαθιά εδραιωμένες αντιλήψεις για το παρελθόν, τους θεωρούμενους ως προγόνους, αλλά και τη γη και το έδαφος, την υλικότητα και την ίδια τη διαδικασία της ανασκαφής.

Πιο συγκεκριμένα, η μετα-αφήγηση που κυριαρχεί στις περισσότερες αναφορές στο εύρημα, ακόμα και στις σοβαρές, επιφυλακτικές ή και κριτικές αναλύσεις, είναι αυτή της αποκάλυψης ενός «κρυμμένου (αρχαιολογικού) θησαυρού». Ενός θησαυρού που η ίδια η μακεδονική γη κρατάει στα «σπλάχνα» της, ως επτασφράγιστο μυστικό εδώ και χιλιάδες χρόνια. Στη φαντασιακή αυτή κατασκευή, η αρχαιολογική συνάφεια είναι δευτερεύουσα. Εδώ, εύκολα αναγνωρίζουμε στοιχεία που απαντώνται ευρύτατα, και στον ελλαδικό χώρο, και αλλού, στοιχεία με προνεωτερικές καταβολές, που όμως είναι ενσωματωμένα στη νεωτερική συγκρότηση της ελληνικής κοινωνίας. Λαογράφοι και ανθρωπολόγοι έχουν συλλέξει πολλές τέτοιες ιστορίες κρυμμένων θησαυρών, τα «γεννήματα» που η ίδια η γη υποτίθεται πως προσφέρει σε λίγους και εκλεκτούς. Η διαλεκτική ανάμεσα στην απόκρυψη και την αποκάλυψη συνιστά ένα καίριο ρητορικό σχήμα σ' αυτές τις ιστορίες, όπου συχνά το μυστικό αποκαλύπτεται μέσα από όνειρα ή από οράματα, ενώ θα πρέπει να τηρηθούν απαράβατα οι κανόνες της μυστικότητας, διαφορετικά ο θησαυρός μετατρέπεται σε «άνθρακες», ο υποσχόμενος αμύθητος υλικός πλούτος καθίσταται άχρηστος. «Φήμες από γενιά σε γενιά για μεγάλο θησαυρό στην Αμφίπολη» τιτλοφορείται ένα δημοσίευμα, παρέχοντας έτσι τη σύνδεση ανάμεσα στις τοπικές αφηγήσεις περί θησαυρών και στην αρχαιολογική έρευνα, ενώ οι αναφορές για το αίνιγμα και το μυστικό που φυλάττουν οι μαρμάρινες σφίγγες της εισόδου, καθώς και για την άκρα μυστικότητα την οποία υποτίθεται πως τηρούν οι ειδικοί ανασκαφείς είναι άφθονες.

Περισσότερα: http://www.avgi.gr

Politicized archaeology

Pantelis Boukalas, ekathimerini.com, 02-09-2014

Let us suppose that archaeologists discover that the tomb uncovered in Amphipolis was not the resting place of Roxana or Nearchos, but of Alexander the Great. Let us assume, that is, that archaeologists (pushed by “national interests” promoted via frenetic media to work at a pace that may expose or even harm their science) bring to light the stuff that professional archaeologists and hundreds of amateurs have only dared to dream. What would this mean and what would be its repercussions beyond a few initial days of public fervor and a spike in tourism to the area? What effect would the discovery that Alexander was buried there have on a national level – not in terms of the economy (which will continue to be as dismal as it is today even if all the treasures of Persia are discovered there) – but in terms of how we view ourselves as a nation?

It is not hard to imagine the impact of such a discovery if we take a look at the existing evidence. It is a known fact that Greece has long been at odds with Israel over who can claim the lead in nationalized and politicized archaeology, often in a way that is an affront to the scientific community. Let us take the findings of excavations in northern Greece, for example, constantly cited to suit political circumstances and often acting as ambassadors of national policy: The findings and their interpretation are used to prove the primal Greekness of the Macedonians and once and for all silence our unmentionable neighbors to the north who, surrendered to their own obsessive national policy, are seeking control over parts if not all of our Macedonian heritage.

Περισσότερα: www.ekathimerini.com

Αμφίπολη: στόχος η θωράκιση του μνημείου. Επόμενο βήμα η ανασκαφή εντός του μνημείου. Ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ

Αρχαιολογία & Τέχνες, 03-09-2014

Συνεχίζονται εντατικά από τη διεπιστημονική ομάδα, υπό τη διεύθυνση της κ. Κ. Περιστέρη, στο λόφο Καστά, οι τεχνικές εργασίες θωράκισης του ταφικού μνημείου και του περιβάλλοντος χώρου, για να αποφευχθούν επιπτώσεις από τις όποιες καιρικές συνθήκες.

Οι εργασίες περιλαμβάνουν:

- Διαμόρφωση των επιχώσεων του πρώτου θαλάμου σε βαθμιδωτό αντίβαρο, για την ευστάθεια του δεύτερου διαφράγματος.

- Ολοκλήρωση των απαραίτητων εργασιών αντιστήριξης για την προσωρινή σταθεροποίηση του επιστυλίου του δεύτερου διαφράγματος, το οποίο φαίνεται να στηρίζεται ασταθώς.

- Ολοκλήρωση των απαραίτητων ενεργειών αντιστήριξης στον τοίχο των Σφιγγών.

- Κατασκευή επιπέδου εργασίας, με πλάκες κόντρα-πλακέ, επί του πρώτου διαμερίσματος, στο επίπεδο του επιστυλίου, για την ασφαλή πρόσβαση και τη λεπτομερή εγγύς παρατήρηση και επιθεώρηση της θόλου του πρώτου θαλάμου αλλά και για την ασφάλεια των εργαζομένων.

Περισσότερα: www.archaiologia.gr

Οι Νεάντερταλ συνυπήρχαν με τους Homo Sapiens για περίπου 5.400 χρόνια

Γιάννης Αλεξανδρόπουλος, War Report, 20-08-2014

Η επιστημονική ομάδα, αποτελούμενη από τον καθηγητή Tom Higham και τη Δρ. Κατερίνα Δούκα από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συνεπικουρούμενη από 40 αρχαιολόγους από όλη την Ευρώπη, ανέλυσαν με τη μέθοδο του ‘Ανθρακα-14 περισσότερα από 400 δείγματα οστών, άνθρακα και θαλάσσιων οστρέων. Τα δείγματα προέρχονται από 40 σημαντικές προϊστορικές θέσεις της Ευρώπης που συνδέονται με την παρουσία των τελευταίων Νεάντερταλ, μεταξύ των οποίων και δύο ελληνικά σπήλαια: το Φράγχθι στην Αργολίδα και το Λακωνίς κοντά στο Γύθειο.

Σύμφωνα με την μελέτη τους την οποία εκπόνησαν και την δημοσιοποίησαν στο επιστημονικό περιοδικό Nature,  Νεάντερταλ εξαφανίστηκαν από την Ευρώπη πριν από 41 με 39 χιλιάδες χρόνια, ενώ επί 2.600 ώς 5.400 χρόνια συμβίωναν με τους πρώτους σύγχρονους ανθρώπους (Homo sapiens).

«Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ώς τώρα έρευνα που αφορά την ακριβή χρονολόγηση της εξαφάνισης των Νεάντερταλ στην Ευρώπη και της εμφάνισης των πρώτων ανθρώπων του είδους μας στην ίδια περιοχή. Όσον αφορά την Ελλάδα, χρησιμοποιήσαμε δείγματα κυρίως από το Λακωνίς, γιατί από το Φράγχθι έχουμε δημοσιεύσει τα αποτελέσματα, τα οποία απλά χρησιμοποιήσαμε συγκριτικά. Το σημαντικότερο σε αυτή την έρευνα είναι ότι βρήκαμε ακριβώς πότε εξαφανίστηκαν οι Νεάντερταλ, καθώς ξεπεράσαμε πολλά προβλήματα που είχαν να κάνουν τόσο με τη ραδιοχρονολόγηση όσο και με το ανασκαφικό υλικό, το οποίο συχνά δεν ήταν σε καλή κατάσταση» αναφέρει η κ. Δούκα, που ασχολείται με την εξέλιξη και εφαρμογή της μεθόδου χρονολόγησης με ‘Ανθρακα-14 στο Εργαστήριο Αρχαιομετρίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Περισσότερα: warfareport.blogspot.gr

Άης Γιώρκης, Κρήτου Μαρόττου και Ακρωτήρι - Αετόκρεμνος

Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου

Το Τμήμα Αρχαιοτήτων, Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων, ανακοινώνει τη λήξη των ανασκαφικών ερευνών 2014 στη θέση Κρήτου Μαρόττου-Άης Γιώρκης. Οι ανασκαφές διεξάγονται από το Πανεπιστήμιο της Νεβάδα, Λας Βέγκας, κάτω από τη διεύθυνση του Δρος. Alan H. Simmons και χορηγούνται από το National Science Foundation, το National Geographic Society και το Wenner-Gren Foundation.

Η θέση Κρήτου Μαρόττου-Άης Γιώρκης χρονολογείται στην Ακεραμική Νεολιθική Β ενώ η βασική περίοδος κατοίκησης χρονολογείται γύρω στο 7,800 π.Χ. Ενώ οι περισσότερες θέσεις της Νεολιθικής περιόδου στην Κύπρο έχουν εντοπιστεί κοντά στην ακτή, η θέση αυτή βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς του Τροόδους. Η θέση περιλαμβάνει χαρακτηριστικά ιδιαίτερα σπάνια όπως, επιχρισμένες κυκλικές πλατφόρμες, τεράστιες ποσότητες απολεπισμένων εργαλείων και ένα ιδιαίτερα καλά διατηρημένο σύνολο παλαιοπεριβαλλοντικών δεδομένων όπως οστά βοοειδών τα οποία πρώτη φορά τεκμηριώνονται σε θέση που χρονολογείται πριν από την Εποχή του Χαλκού.

Περισσότερα: http://www.mcw.gov.cy