A number of Minoan ritual vessels are inscribed with the so-called ‘libation formula’, a standard set of Linear A (LA) sequences, some of which vary from vessel to vessel. This article contains a comparative investigation into the order of elements in the ‘libation formula’ in an effort to uncover something about Linear A syntax.
L’immense majorité des documents linéaire Β sont des textes comptables. Ils comportent tout naturellement des sommes, c’est-à-dire les résultats des additions de plusieurs nombres. Ces sommes peuvent se présenter de deux manières différentes dans les tablettes.
Lucia AlbertiStudi Micenei ed Egeo-Anatolici 54 (2012) [2014], 117-142
In texts produced in the palace of Mari, some tablets list as 'Cretan' certain prestigious objects, such as leather goods, weapons and metal vases. Later texts from Ugarit mention Cretan merchants receiving tin in the course of their commercial activities.
Clarissa BelardelliStudi Micenei ed Egeo-Anatolici 54 (2012) [2014], 165-184
The full evidence concerning the MH III-LH I child burial found at Tiryns inside the Unterburg (LXV 38/62) is here presented and thoroughly discussed. The grave goods include personal objects and drinking vessels; the presence of MH, matt painted miniaturistic vessels together with a wheel-made askos decorated with LH motifs and technique is emphasized.
Είναι γνωστό ότι οι «βουβές» –αλλά στην πραγματικότητα «ομιλούσες»– εικόνες που μας διέσωσε η πλούσια αιγαιακή εικονογραφία της Ύστερης Εποχής του Χαλκού αποτέλεσαν έως τώρα τη μοναδική κατηγορία υποστηρικτικού πληροφοριακού υλικού στις όποιες προσπάθειές μας να «ανασυνθέσουμε» τις μινωικές θρησκευτικές τελετουργίες.
The Early Minoan tholos tomb at Krasi, thanks to the published stratigraphic data, provides a fertile ground for a narrative perspective on its sedimented sequences. It becomes feasible to trace the way the monument developed in time, spanning from its foundation in EMI to its last traced use in EMIII/MMΙA.
Michael J. BoydWorld Archaeology 46:2 (2014), 192-205
The performance of funerary ritual is one of the hallmarks of the Mycenaean period. The materiality and performative aspects have often been lost in typologies and classificatory approaches concerned with the identity and status of the dead.
The pottery studied and presented here is both from Nikolaos Platon’s rescue excavation in 1961 and A. Karetsou’s and G. Rethemiotakis’s excavation in 1990. During the first period the excavator was able to locate three walls of a perivolos and concentrated on cleaning the prominent rock that protruded on one side of the perivolos and served as its west wall.
Kophinas, like all peak sanctuaries, has yielded large numbers of clay votive objects, particularly figurines. Genre, form and style are factors defining origin, choices, ideological background and behavioural patterns in cult of specific groups of votaries who frequented the site.
Alexandra A. Karetsou Κρητικά Χρονικά 34 (2014), 123-146
The 1950s and 60s can, without exaggeration, be called the “heroic ages of Cretan archaeology”. The then Ephor Nikolaos Platon, with the aid of curator Kostis Davaras, followed by Ephor Stylianos Alexiou, undertook a host of rescue excavations and gathering of surface finds in inaccessible parts of Crete, with limited means but much dedication and self-sacrifice.
Galanidou N., Gaki-Papanastasiou K., Karymbalis E, Maroukian H., Koskeridou E. & Giangas C. Κρητικά Χρονικά 34 (2014), 97-122
The Kairatos drainage basin, the modern Katsabanos, and its coastal plain in north-central Crete have yielded abundant archaeological evidence for human settlement and activity spanning the greater part of the Holocene. In c. 7000 BC this basin induced the island’s first settlers to make a permanent camp at Knossos.
Philip P. Betancourt, Thomas Brogan, Vili Apostolakou & Andrew Koh Κρητικά Χρονικά 34 (2014), 89-96
Until recently, little evidence was available for understanding how Minoan craft-work and manufacturing was organized. Most of the workshops that have been excavated have contributed few details on whether workers were grouped together under supervisors or not, or what was allocated to workshop personnel as compensation or subsistence.
II y a exactement quarante ans, j’ai publié un article sur la fiscalité mycénienne (Jean-Pierre Olivier, «Une loi fiscale mycenienne», BCH 98 (1974), 23-35) j’allais jusqu’à parier “dun seul et même «code des impôts»” valable à Knossos et à Pylos. Je n’allais pas encore, à cette époque jusqu’à évoquer un «empire mycénien», ce que j’ai fait par la suite.
Κατά τα φοιτητικά μου χρόνια είχα την τύχη να συνεργασθώ σε μια σειρά ανασκαφικών ερευνών με τον Στυλιανό Αλεξίου. Η συνεργασία αυτή πιστεύω ότι κατεύθυνε τη μελλοντική μου πορεία στην αρχαιολογία. Μια επίσκεψη στο εκκλησάκι της Αγίας Πελαγίας μαζί με τον συντηρητή Κωστή Νικάκη, με τη μοτοσυκλέτα του το 1970, όπου συλλέξαμε ωραία Μινωικά όστρακα που μετέφερα στο Μουσείο Ηρακλείου, οδήγησε, κάτω από την πίεση μελλοντικών εργασιών για το ξενοδοχείο Καψή στην ανασκαφική έρευνα μιας από τις σημαντικότερες θέσεις του κρητικού πολιτισμού.
Ο Στυλιανός Αλεξίου ανέσκαψε από το 1951 ώς το 1963 στον Κατσαμπά, περιοχή όπου εκτεινόταν η λιμενική πόλη της Κνωσού, μια συστάδα επτά λαξευτών θαλαμοειδών τάφων της τελικής ανακτορικής περιόδου, ΥΜ II-IIIΑ1-2 χρόνων, τους οποίους δημοσίευσε υποδειγματικά το 1967 στη μονογραφία «Υστερομινωικοί Τάφοι Λιμένος Κνωσού (Κατσαμπά)».
