ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ +

Αιγεύς Εταιρεία Αιγαιακής Προϊστορίας

ΑΡΘΡΑ | 2019

La direzione di Doro Levi

Annuario della Scuola Archeologica di Atene e delle Missioni Italiane in Oriente LXXXVII (2009) [2010]: 105-115.

Με βάση και την προσωπική εμπειρία, γίνεται προσπάθεια να διαγραφεί η πολύπλοκη μορφή του διευθυντή Levi, «ανακαινιστή» της Σχολής μετά το θλιβερό κλείσιμο της τα χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Συγκεκριμένα, αναδεικνύεται η προσωπικότητα του άνδρα, του διοργανωτή, του ανθρώπου που πραγματοποιεί, και του δασκάλου.

Guido Libertini direttore della Scuola di Atene alla vigilia del conflitto italo-ellenico (1939-1940)

Annuario della Scuola Archeologica di Atene e delle Missioni Italiane in Oriente LXXXVII (2009) [2010]: 91-104.

Ο Guido Libertini ανέλαβε τη διεύθυνση της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών το 1940, μετά την απομάκρυνση του Alessandro Della Seta για φυλετικούς λόγους, σε μια ευαίσθητη στιγμή λόγω της ψυχρότητας των ιταλο-ελληνικών σχέσεων τις παραμονές της πολεμικής σύρραξης ανάμεσα στις δύο χώρες.

Eubea, terra promessa: Luigi Pernier e la ricerca di uno scavi fuori di Creta

Annuario della Scuola Archeologica di Atene e delle Missioni Italiane in Oriente LXXXVII (2009) [2010]: 79-90.

Το άρθρο παρουσιάζει ένα μικρό κεφάλαιο της εκατονταετούς ιστορίας της Σχολής, που συνδέεται με τα πρώτα ασταθή βήματα της, καθώς και με «πολιτικές» επιλογές. Ο νεοδιορισμένος Διευθυντής L. Pernier φτάνει στην αθηναϊκή έδρα μόνον το Νοέμβριο του 1909 και ήδη ανάμεσα στα τέλη του 1909 και του 1910, ο Πρεσβευτής της Ιταλίας στην Αθήνα, Μαρκήσιος Carlotti di Ripabella, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αρχαιολογία, προσπάθησε να τον αποκόψει από το κρητικό ρίζωμά του. Πέρα από την προσωπική κλίση για την αρχαιολογία, ο μαρκήσιος Carlotti ενδιαφερόταν ιδιαίτερα, για λόγους εθνικού γοήτρου και υπερηφάνειας (πέρα από την προσωπική του δόξα στο περιβάλλον του Υπουργείου), να έχει η νεοϊδρυθείσα Σχολή, όπως και οι άλλες, πεδίο δραστηριότητας στην Ελλάδα (η Κρήτη δεν είχε ακόμη ενωθεί).

Luigi Pernier: direttore “pel bene e l’avvenire”

Annuario della Scuola Archeologica di Atene e delle Missioni Italiane in Oriente LXXXVII (2009) [2010]: 69-77.

H γέννηση της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών τοποθετείται σε μια δύσκολη περίοδο και από την ιστορική άποψη της ιταλικής στρατιωτικής συμμετοχής στην ανατολική Μεσόγειο και από την περισσότερο πολιτική των ακαδημαϊκών βυζαντινισμών και μιας πολύπλοκης γραφειοκρατίας. Οι βασικοί σταθμοί της γένεσης αυτής συμπεριλαμβάνουν προσωπικότητες που δημιούργησαν την ιστορία της ιταλικής αρχαιολογίας και είχαν ουσιαστική συμμετοχή στη διεθνή αρχαιολογία, όπως ο Luigi Pernier: πρώτος Διευθυντής της Σχολής που η αρχαιολογική αρχαιολογία τον συνδέει με τις ανασκαφές του Μινωικού ανακτόρου της Φαιστού.

Federico Halbherr and Knossos

Annuario della Scuola Archeologica di Atene e delle Missioni Italiane in Oriente LXXXVII (2009) [2010]: 43-67.

To άρθρο εξετάζει την πολιτική και επιστημονική σημασία της ανασκαφής του Federico Halbherr στην Κνωσό κατά τον Οκτώβριο-Νοέμβριο 1885. Πρόκειται για μια από τις πρώτες ανασκαφές του, έναν χρόνο μόλις μετά την άφιξή του στην Κρήτη. Η ανασκαφή του που συχνά παραβλέπεται στην ιστορία της έρευνας της Κνωσού, κράτησε 10 ημέρες, κατά τις οποίες ο Halbherr έφερε στο φως σημαντικές ρωμαϊκές και παλαιοχριστιανικές τοιχοδομίες, τμήματα τουλάχιστον μίας domus με περιστύλιο, ένα ψηφιδωτό που εικονίζει τις τέσσερις εποχές, μία βασιλική και μια εκκλησία.

La Scuola Archeologica di Atene nell’ambito della politica estera italiana tra XIX e XX secolo

Annuario della Scuola Archeologica di Atene e delle Missioni Italiane in Oriente LXXXVII (2009) [2010]: 17-40.

To άρθρο έχει ως στόχο να διαγράψει μια επισκόπηση των δημοσιεύσεων των τελευταίων δύο δεκαετιών που αναφέρονται στο θέμα αυτό. Πράγματι, οι προοπτικές και οι προτάσεις μιας προηγούμενης φάσης μελετών ανανεώθηκαν ριζικά. To πεδίο παραμένει ανοιχτό σε αναγκαίες καινούριες έρευνες, με τον όρο να ξεπεραστούν τα παλιά εθνικιστικά σχήματα. To άρθρο εξετάζει τα γενικότερα ιστορικά πλαίσια σχετικά με την Ιταλία και την Ελλάδα ανάμεσα στο 19° και τον 20° αιώνα, για να αναλυθούν στη συνέχεια οι πρόσφατες δημοσιεύσεις με θέμα την αρχαιολογία στην φιλελεύθερη Ιταλία και στο φασιστικό καθεστώς.

Memories of Myrtos

Aegean Archaeology 9, 2007-2008 [2011]: 121-133.

Recently Krzysztof Nowicki, a colleague taking part in an archaeological excavation at Karphi in the mountains of Crete in 2008 directed by his wife, Saro Wallace, made some remarks in an email to my husband, Peter Warren, on running an excavation in Crete.

The Late Minoan II goblet: Some aspects of ceramic change at Early Final Palatial Knossos reconsidered

Aegean Archaeology 9, 2007-2008 [2011]: 105-119.

This paper presents a re-reading of previously published evidence from Kastri on Kythera which compels us to reconsider the mechanisms by which Mycenaean ceramic traits such as the goblet spread to Crete. Possible links between Minoan goblets from the final Neopalatial levels at Kastri and a Marine Style goblet from Knossos are examined and the implications of such links for the date of the initial appearance of this shape on Crete are considered. Attention is drawn to the pronounced indigenous character of salient aspects of the Minoan goblet and the Minoan version of the Ephyraean Style.

A new look at the Mavrospelio “Kourotrophos”

Aegean Archaeology 9, 2007-2008 [2011]: 91-103.

A small, LM IIB–IIIA terracotta figural group from the Mavrospelio cemetery near Knossos has long been accepted as the one example of kourotrophic iconography from Bronze Age Crete. This figurine shows a skirted female holding aloft a small male by the knees.

A view of MM IIIA at Phaistos: Pottery production and consumption at the beginning of the Neopalatial Period

Aegean Archaeology 9, 2007-2008 [2011]: 49-89.

The article investigates aspects of pottery production and consumption at Phaistos during Middle Minoan (MM) IIIA. After the excavations carried out by Pernier and Levi, our knowledge of MM III has seen significant progress over the last decade helping us to look at the role of the palace in this period as well as allowing the ceramic sequence of MM IIIA and MM IIIB to be distinguished. In particular, owing to the rich series of MM IIB and MM IIIA pottery deposits at the site, it is now possible to differentiate on stratigraphic and stylistic grounds an Early from a Mature MM IIIA phase.

The Alatzomouri Rock Shelter: Defining EM III in Eastern Crete

Aegean Archaeology 9, 2007-2008 [2011]: 35-48.

A small cave filled with pottery and other Minoan artifacts was discovered by road construction near Pacheia Ammos. The small site, excavated by the 24th Ephorate under the direction of Stavroula Apostolakou, yielded a large assemblage of pottery. The assemblage is of great interest for the stylistic development of East Cretan White-on-Dark Ware because it comes from an early stage in the development when the complicated curvilinear motifs of this style had not yet appeared.

Salvage Excavation in the Cave of Antiparos, Cyclades: Prehistoric Pottery and Miscellaneous Finds. A Preliminary Report

Aegean Archaeology 9, 2007-2008 [2011]: 7-34.

This paper presents the results of a rescue excavation undertaken in the Cave of Antiparos in 2006 that anticipated construction works. This excavation marks the first step towards understanding the general history of the cave' s use. Evidence for the prehistoric use of the cave was found in almost all of the trenches open under disturbed upper layers which contained pottery of the Archaic, Classical and later periods, and modern material.

The Excavation of Chrysokamino-Chomatas: A Preliminary Report

Hesperia 79.4 (2010): 465-498.

Excavations in 1996 and 1997 at Chrysokamino-Chomatas, a site near the Chrysokamino metallurgy workshop in East Crete, revealed two architectural phases from the Late Minoan period in addition to earlier (pre-LM IB) and later (post–Bronze Age) remains. The first architectural phase, destroyed in LM IB-Final, consisted of the poorly preserved walls of a single isolated building.

More early Helladic sealings from Geraki in Laconia, Greece

Oxford Journal of Archaeology 30.2 (May 2011): 131–163.

In 2002, excavations conducted by the University of Amsterdam at the acropolis site of Geraki (Laconia) revealed a storage room attached to the EH II defensive wall, apparently a casemate built into that wall. Along with pottery and abundant destruction debris were many fragments of clay sealings, some stamped with seal impressions.