Marie-Claude Boileau & James WhitleyAnnual of the British School at Athens 105 (2010): 225-268.
To άρθρο παρουσιάζει τα αποτελέσματα μιας μεγάλης κλίμακας πετρολογικής μελέτης της χονδροειδούς κεραμεικής της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου (12ος-7ος αι. π.Χ.) από την βόρεια κεντρική Κρήτη. 210 δείγματα πάρθηκαν για ανάλυση από έξι θέσεις στην Κνωσό, οι οποίες αντιπροσωπεύουν διακριτά ταφικά, οικιακά και τελετουργικά σύνολα.
L. Papazoglou-Manioudaki, A.Νafplioti, J.H. Musgrave & A.J.N.W. PragAnnual of the British School at Athens 105 (2010): 157-224.
To παρόν άρθρο είναι το τρίτο μιας σειράς άρθρων εμπνευσμένων από την εκ νέου ανακάλυψη, το 2003, δύο σκελετών που ανέσκαψε ο Παναγιώτης Σταματάκης το 1877 στο Λακκοειδή Τάφο VI του Ταφικού Κύκλου A των Μυκηνών. Έχοντας ήδη μελετήσει τα οστά αυτών των δύο ατόμων και αποκαταστήσει τα πρόσωπά τους και έχοντας εφαρμόσει αναλύσεις για την ανίχνευση της ισοτοπικής αναλογίας του στροντίου σε δείγματα από την πλειοψηφία των ατόμων του Ταφικού Κύκλου Α, προχωρούμε τώρα σε μια επαναδιερεύνηση των συνθηκών υπό τις οποίες ανασκάφηκαν οι Λακκοειδείς Τάφοι III, IV και V από τους Schliemann και Σταματάκη, και συσχετίζουμε τα ανθρώπινα σκελετικά υπολείμματα με τα υπόλοιπα ευρήματα από τους τάφους (δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί σκελετικά υπολείμματα από τους Τάφους I και II).
David E. WilsonAnnual of the British School at Athens 105 (2010): 97-155.
To άρθρο αυτό παρουσιάζει ένα μέρος της πρώιμης προανακτορικής κεραμεικής και ένα πήλινο σφράγισμα από τις δοκιμαστικές τομές του Νικόλαου Πλάτωνα μεταξύ 1955 και 1957 κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος συντήρησης και αναστήλωσης στο ανάκτορο της Κνωσού. To υλικό αυτό συμβάλλει στην περιγραφή των διακριτικών γνωρισμάτων της κεραμεικής από την Πρωτομινωική Ι έως και την Πρωτομινωική ΙΙΒ φάση στην Κνωσό και δίνει νέες πληροφορίες αναφορικά με την έκταση και το βαθμό χρήσης του πρώιμου προανακτορικού οικισμού.
A. Pentedeka, E. Kiriatzi, L. Spencer & A. BevanAnnual of the British School at Athens 105 (2010): 1-81.
Μια εντατική επιφανειακή έρευνα που κάλυψε το σύνολο της έκτασης των Αντικυθήρων αποκάλυψε πρόσφατα μια ακολουθία προϊστορικής δραστηριότητας που χρονολογείται από την προχωρημένη Νεολιθική μέχρι την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, και αντανακλά ποικίλες πολιτιστικές σχέσεις των προϊστορικών κοινοτήτων του νησιού με γειτονικές περιοχές στα βόρεια, νότια και ανατολικά.
Soultana-Maria Valamoti & Glynis JonesAnnual of the British School at Athens 105 (2010): 83-96.
Το Lallemantia, ένα εξωτικής προέλευσης ελαιοδοτικό φυτό, το οποίο πρόσφατα προσδιορίστηκε σε θέσεις της Εποχής του Χαλκού στην περιοχή της Μακεδονίας στη βόρεια Ελλάδα, έχει μια φυσική κατανομή εκτός της Ευρώπης, σε περιοχές που εκτείνονται μεταξύ του Ιράν, της Ανατολίας, της Ιορδανίας, της Παλαιστίνης και του Ισραήλ.
This paper investigates aspects of community identity in the Aegean Islands and Crete through examination of their domestic environments, between c. 1200–900 BC, a period when Cycladic, Eastern Aegean islands and Crete were en-gaged in different social developments.
Sturt W. Manning, Carole McCartney, Bernd Kromer & Sarah T. Stewart Antiquity 84 (September 2010): 693–706.
Intensive survey and initial excavations have succeeded in pushing back the Neolithic human occupation of Cyprus to the earlier ninth millennium cal BC. Contemporary with PPNA in the Levant, and with signs of belonging to the same intellectual community, these were not marginalised foragers, but participants in the developing Neolithic project, which was therefore effectively networked over the sea.
When did upper Palaeolithic cave art come to be thought of as religious? The author shows an origin rooted in the intellectual movements of the later nineteenth century, and in particular in the personage and thought of Salomon Reinach.
P. Biagi & E. StarniniAntiquity 84 (September 2010): webpage.
During a study trip in the Lower Danube Valley in the summer of 2009, we crossed the western part of the Moesian Platform, along a route partly following the Iskar River Valley, which brought us to the Danube throughout Pleven and Nikopol. Here, along the road that runs parallel to the Zass’idere torrent, close to its confluence with the Danube at the southern outskirts of Nikopol, we noticed that the cutting of the earth road along the slopes of Ali Kach Baba hill had exposed a white chalk formation (Upper Cretaceous) with several embedded seams of flint nodules.
The body in the Neolithic was used as adequate symbolic medium which on the one hand strengthened the crucial features of individuals, while on the other was capable to explicate the essential function of particular objects and constructions. As result to this also the concept of imagery hybridism was deployed which incorporate human body within more complex segments of visual culture and symbolic communication.
This paper reviews the radiocarbon, stratigraphic and pottery evidence from five early pottery sites in SW Turkey. A comparison of the results with data from Ulucak in West Turkey indicates no significant time lag between these areas. The onset of Neolithic sites early in the 7th millennium calBC makes it difficult to link their emergence to the collapse theories applied to SE Anatolian societies at the end of the PPNB period. The chronology proposed is not compatible with allegedly contemporary developments in SE Europe.
In the Neolithic of Northern Greece the disposal of the deceased is strongly related to the community of the living, and in most cases to the built environment. Burials often occur in close proximity to, or underneath ‘domestic’ structures. The constant association of dead ancestors with the living social environment may indicate a particular desire by Neolithic people to negotiate their past by incorporating it into their own present.
This paper is an attempt to elucidate a rather understudied aspect of Neolithic imagery from Thessaly, Greece, objects representing phalli, and at the same time to consider the possibility that gender was not a prominent structuring principle in the past, allowing for the fact that phalli did not elicit a pervasive binary categorization of bodies, but instead were invoked in specific circumstances with particular objectives.
Gérard Poupeau, François-Xavier Le Bourdonnec, Tristan Carter, Sarah Delerue, M. Steven Shackley, Jean-Alix Barrat, Stéphan Dubernet, Philippe Moretto, Thomas Calligaro, Marina Milić, Katsuji KobayashiJournal of Archaeological Science 37.11 (November 2010): 2705-2720.
In this paper we evaluate the relative analytical capabilities of SEM-EDS, PIXE and EDXRF for characterizing archaeologically significant Anatolian obsidians on the basis of their elemental compositions. The study involves 54 geological samples from various sources, together with an archaeological case study involving 100 artifacts from Neolithic Çatalhöyük (central Anatolia).
Charcoal and charred seeds at five Bronze Age archaeological sites discern ancient land use in the eastern Mediterranean. Seed frequencies of orchard crops, annual cereals and pulses, and wild or weedy plants are used to characterize plant utilization at different archaeological sites on the island of Cyprus, in the Rift Valley of Jordan, and in the Jabbul Plain and along the upper Euphrates River valley in Syria.
