A long-standing consensus among Mycenaean scholars is that a-re-ja, an epithet of Hermes in the Pylos tablet Tn 316, must be somehow related to Ares, the war god. Hermes Areiās would be either a derivative in *-ās of Ares or, according to a recent suggestion, an abbreviated compound in the first member of which Ares would figure. The present paper argues for a different solution, taking a-re-ja (dat.) /aleii̯āi/ as an apposed noun epithet of the root *h2leu̯- ‘to ward off’.
Étude des cinq tablettes récapitulatives de la série Ed en linéaire B de Pylos. Contrairement à ce qui est généralement admis, elles concernent les terres enregistrées non pas dans les séries Eb et/ou Ep, mais dans d’autres séries actuellement perdues.
Silvia Ferrara & Diego CristianiKadmos 55.1-2 (2017): 17–36
In base a recenti analisi dei sigilli in pietra iscritti nel sistema di scrittura geroglifico cretese, ancora indecifrato, si puo proporre una nuova ipotesi di interpretazione della funzione di alcuni segni. Alcuni elementi che erano stati considerati come simboli decorativi sono stati re-interpretati, invece, come elementi semantici del repertorio geroglifico cretese.
Το άρθρο πραγματεύεται το τέλος του ανακτορικού συστήματος στη μυκηναϊκή Ελλάδα και τη μετάβαση από τον Ασιατικό Τρόπο Παραγωγής στην οικονομία της Εποχής του Σιδήρου, η οποία ήταν βασισμένη στην ατομική ιδιοκτησία της γης. Έπειτα, από μια σύντομη παρουσίαση του ανακτορικού οικονομικού συστήματος, εξετάζονται οι αιτίες, οι οποίες οδήγησαν στις καταστροφές των ανακτόρων από πυρκαγιά γύρω στο 1200 π.Χ.
Michael Fotiadis Annual of the British School at Athens 111 (2016): 1-11
Η πηγή πυριτολίθου των Πετρωτών, στη Δυτική Θράκη, ήταν υπό εκμετάλλευση στη Μέση Παλαιολιθική καθώς και τη Νεολιθική και την αρχή της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού. Προϊόντα αυτής της εκμετάλλευσης βρίσκονται σήμερα διάσπαρτα σε μεγάλη έκταση γύρω από την πηγή.
Tristan Carter Annual of the British School at Athens 111 (2016): 13-34
Σε αυτό το άρθρο παρατίθεται η ανάλυση τεσσάρων τεχνέργων από οψιανό από τη Μεσολιθική θέση Λιβάρι Σκιάδι, μια από τις σπάνιες προ- Νεολιθικές θέσεις στην Κρήτη. Η ανάλυση με τη χρήση EDXRF ταυτίζει τις πρώτες ύλες με την περιοχή Στα Νύχια στη Μήλο.
W. Cavanagh, C. Mee & J. Renard Annual of the British School at Athens 111 (2016): 35-49
Δημοσιεύουμε εδώ για πρώτη φορά μια σειρά από χρονολογήσεις ραδιοάνθρακα για την πρώιμη εποχή του Χαλκού από τις ανασκαφές στο Κουφόβουνο. Υιοθετώντας μια προσέγγιση βασισμένη στο μοντέλο Bayes, η χρήση του 14C μας επιτρέπει μεγαλύτερη ακρίβεια στην προσέγγιση μιας απόλυτης χρονολόγησης για αυτή την περίοδο.
J. W. Shaw Annual of the British School at Athens 111 (2016): 51-69
Το άρθρο αυτό επικεντρώνεται σε μερικούς κεντρικούς υποστηρικτικούς τοίχους των πρώιμων μινωικών κτηρίων στην Αγία Τριάδα, στο Φούρνου Κορυφή (Μύρτο) και στη Βασιλική. Οι τοίχοι, οι οποίοι έχουν σχήμα Π, C, και L, έχουν ερμηνευθεί ως τοίχοι στήριξης οροφής.
Natalie Abell Annual of the British School at Athens 111 (2016): 71-93
Παρόλο που ο εκμινωισμός, η διαδικασία δηλαδή κατά την οποία τα κρητικά έθιμα διαδόθηκαν στο Αιγαίο, είναι ένα βασικό θέμα έρευνας για τις Κυκλάδες κατά την Μέση και Ύστερη Εποχή του Χαλκού, η συζήτηση για τις πρωταρχικές αιτίες αυτού του φαινομένου έχει επικεντρωθεί βασικά στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού.
Ανάμεσα στις αινιγματικές παραστάσεις της αιγαιακής εικονογραφίας της 2ης χιλιετίας π.Χ. συγκαταλέγεται η κατασκευή που εικονίζεται στο νότιο τοίχο της Μικρογραφικής Ζωφόρου από τη Δυτική Οικία του Ακρωτηρίου Θήρας.
Jack L. Davis & Sharon R. Stocker Hesperia 85.4 (2016): 627-655
In May 2015, a University of Cincinnati team unexpectedly discovered a large stone-built tomb of Late Helladic IIA date near Tholos Tomb IV on the first day of renewed excavations at the Palace of Nestor, Pylos.
This work is the first in a series of articles intended as supplements to the book entitled “Final Neolithic Crete and the Southeast Aegean”, published in 2014. Although the book was released only a year ago, it represents the state of research of early 2013, and in the meantime some new data have come to light which are relevant to the analysis of the transition between the Neolithic and the Early Bronze Age in the south Aegean.
More than 100 years after the first excavation by Stephanos Xanthoudides, the resumption of the archaeological fieldwork at Koumasa created the rare opportunity to re-study one of the most important tholos cemeteries in the Mesara. The brilliant publication of the site, by Xanthoudides in 1924, remains until today one of the primary sources on Minoan tholoi.
The task of attributing seals to different hands or workshops is still a desideratum in Aegean studies, for the identification of Aegean seal-engravers and goldsmiths and their stylistic output could dramatically change our knowledge of the use, circulation and social impact of certain seals or seal groups and refine our methods of dating this (often only roughly datable) medium.
