Με το παρόν δεύτερο μέρος, ολοκληρώνεται η παρουσίαση της εκτενούς εισήγησής μας – το πρώτο μέρος της οποίας παρουσιάζεται στο πρώτο τεύχος (1.1) του περιοδικού Θέματα Αρχαιολογίας – με την οποία επιχειρήσαμε να δείξουμε ότι, στα πρώτα 35 χρόνια της ιστορίας της Αρχαιολογίας στην Κρήτη, ανάγονται οι αιτίες των χρόνιων προβλημάτων που ταλανίζουν όχι μόνο την κρητική αλλά την ελληνική αρχαιολογία συνολικά.
ρθρο αφορά στους μινωικούς αποθέτες θεμελίωσης, σχολιάζοντας ακροθιγώς ζητήματα που σχετίζονται με την ορολογία και τα βασικά χαρακτηριστικά τους, με έμφαση στη χωροθέτηση και στο περιεχόμενο.
Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει η ανασκαφή της Αρχαιολογικής Εταιρείας στην Ίκλαινα Μεσσηνίας, η οποία ταυτίζεται με μία από τις περιφερειακές πρωτεύουσες του μυκηναϊκού βασιλείου της Πύλου. Τα στοιχεία που φέρνει στο φως η ανασκαφή φωτίζουν τις διεργασίες γένεσης του βασιλείου αυτού και συμβάλλουν στην κατανόηση της σχέσης ανάμεσα στα ανάκτορα και τις περιφέρειές τους.
Το νεκροταφείο αυτό περιλαμβάνει μέχρι σήμερα 17 μεγάλα ταφικά κτήρια με σύνθετες κατόψεις και μια βραχοσκεπή. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι η χωροταξική του οργάνωση με περιβόλους, δύο μεγάλους χώρους τελετουργιών και διαδρόμους μεταξύ των ταφικών κτηρίων.
Yannis Galanakis, Efi Tsitsa & Ute Günkel-MaschekAnnual of the British School at Athens 112 (2017): 47-98
Κατά τη γνώμη μας, το εν λόγω εικονογραφικό πρόγραμμα χρονολογείται στην ΥΜ ΙΙ. Ερμηνεύουμε την συνύπαρξη “παραδοσιακών” (Νεοανακτορικών) στοιχείων στην διακόσμηση της αίθουσας του θρόνου με “καινοτόμα” χαρακτηριστικά, που εμφανίζονται στην Τελική Ανακτορική, ως μια προσπάθεια εκ μέρους των τεχνιτών και των παραγγελιοδοτών τους να αναμείξουν συνειδητά καλλιτεχνικές παραδόσεις ώστε να δημιουργηθεί μία νέα, αλλά ακόμη αναγνωρίσιμη, εικόνα δύναμης και εξουσίας.
J. W. ShawAnnual of the British School at Athens 112 (2017): 33-45
Σε αυτό το άρθρο εξετάζουμε τρεις διαφορετικές οικίες από το σύμπλεγμα οικιών που αρχικά ονομάστηκε “Ερυθρά οικία” από τον Richard Seager. Παρουσιάζουμε την διαδικασία οικοδόμησης των οικιών, και πώς οι κάτοικοι είχαν πρόσβαση στους επάνω ορόφους και στη στέγη.
Dora Katsonopoulou & Stella KatsarouAnnual of the British School at Athens 112 (2017): 1-32
Σε συστηματικές ανασκαφικές έρευνες που διεξήγαγε, από το 2000 και εξής, το Ερευνητικό Πρόγραμμα Αρχαίας Ελίκης στην πεδιάδα της Ελίκης στη νοτιοδυτική ακτή του Κορινθιακού κόλπου, στη ΒΔ Πελοπόννησο, ήρθαν στο φως, σε πολύ καλή κατάσταση διατήρησης, κατάλοιπα οικισμού που χρονολογείται στην ΠΕ ΙΙ και ΙΙΙ περίοδο. Κατά την ΠΕ ΙΙ ο οικισμός χαρακτηρίζεται από πυκνή οικιστική οργάνωση, η οποία υφίσταται ραγδαίες μεταβολές στην αρχή της ακόλουθης ΠΕ ΙΙΙ.