Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, η ανασκαφική έρευνα του Στυλιανού Αλεξίου στη δυτική όχθη του αρχαίου ποταμού Καίρατου στην περιοχή του Κατσαμπά, 4 χιλιόμετρα βόρεια της Κνωσού και κοντά στο σημερινό λιμάνι του Ηρακλείου Κρήτης, έφερε στο φως οικιστικά και ταφικά κατάλοιπα της Εποχής του Χαλκού αλλά και σημαντική συστάδα νεολιθικών ευρημάτων σε άμεση γειτνίαση μεταξύ τους.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, η ανασκαφική έρευνα του Στυλιανού Αλεξίου στη δυτική όχθη του αρχαίου ποταμού Καίρατου στην περιοχή του Κατσαμπά, 4 χιλιόμετρα βόρεια της Κνωσού και κοντά στο σημερινό λιμάνι του Ηρακλείου Κρήτης, έφερε στο φως οικιστικά και ταφικά κατάλοιπα της Εποχής του Χαλκού αλλά και σημαντική συστάδα νεολιθικών ευρημάτων σε άμεση γειτνίαση μεταξύ τους.
Το κινητό εύρημα σε μια ανασκαφή είναι, πρώτα απ’ όλα, οι «μνήμες» που κουβαλάει. Και λέγοντας εδώ «μνήμες» εννοώ τις πληροφορίες που έκανε να ταξιδέψουν μες στον χρόνο ως εμάς, τους τυχαίους αποδέκτες του, αναπόδραστα χρεώστες απέναντι στην ερμηνεία, αν θέλουμε πράγματι να αποκαταστήσουμε έναν ουσιαστικό διάλογο με το εκάστοτε συγκεκριμένο τέχνεργο, έναν διάλογο ανάμεσα στο τώρα εδώ και στο εκεί τότε.
Il n’existe qu’environ 150 vases (entiers ou, le plus souvent, fragmentaires) à étrier inscrits en linéaire B, alors que l’on a un nombre incalculable d’exemples anépigraphes de ce type de poterie.
On a déjà remarqué que. dans l’inscription (gravée sur un pithos) PE Zb 3 a-ka-ra ki-ta-na-si-ja-se HOMO+ZA, le -se final et l’idéogramme AB 100/102 = HOMO, en ligature avec AB 17/za, ont été ajoutés après coup par une autre main; on a ici, donc, l’alternance *ki-ta-na-si-ja/ki-ta-na-si-ja-se.
The aim of this paper is to propose an easy and useful classification of the Linear A tablets, starting with those from Haghia Triada because they represent the bulk of the Linear A tablets that we have (147 tablets or fragments).
Matthew Haysom στο Matthew Haysom & Jenny Wallensten (επιμ.), Current approaches to religion in ancient Greece. Papers presented at a symposium at the Swedish Institute at Athens, 17-19 April 2008 (Stockholm, 2011): 95-110.
Scholarship on Cretan religion has always emphasized the islands oddity. It emerges from the literature as a land of suckling and dying gods, prehistoric practices, and tribal initiation rites.
C. Mountrakis, S. Georgaki & S.K. ManolisThe Mediterranean Archaeology & Archaeometry 11.1 (2011): 1-8.
Cranial trepanation is one of the most ancient surgical operations. This kind of ʺoperationʺ has been reported in prehistoric Greece with several specific case studies. In this paper, a significant case of trepanation, on a male skull, dated to the Late Bronze Age, is presented.
Archaeomagnetic research has enabled the determination of the secular variation record of the past geomagnetic field and has been used as a tool for absolute and relative dating. The archaeomagnetic secular variation of declination can be used in conjunction with architectural building plan orientation angles (strike directions) to establish, whether or not, a magnetic compass was possibly used to align buildings.
An archaeomagnetic directional study of Late Minoan archaeological materials, (burnt mud brick, a clay/ash horizon and hearth material), was carried out at locations within the archaeological complex at Malia, Crete. The study aimed to establish the suitability of materials for archaeomagnetic sampling and to obtain archaeomagnetic directions for comparison with other Late Minoan “fired” sites on Crete.
B. YamanThe Mediterranean Archaeology & Archaeometry 11.1 (2011): 33-39.
In this study, the qualitative and quantitative anatomy of six wood charcoals from an early Bronze Age settlement in the island Imbros (Gökçeada) were presented. Taxonomic identification on the basis of wood anatomy showed that two of them belong to the genus Quercus (section Ilex and cf Quercus), and four of them belong to the genus Pinus.
G. Henriksson & M. BlombergThe Mediterranean Archaeology & Archaeometry 11.1 (2011): 59-68.
From the early results of our archaeoastronomical investigations at the peak sanctuaries on Petsophas and Mt Juktas, we inferred that the Minoans had a lunisolar calendar that began at a particular phase of the moon on or following the autumn equinox. We used classical archaeoastronomical methods: a digital theodolite with observations of the sun to determine the orientation of the coordinate system, measuring the orientations of foundations to celestial bodies, and determining the positions of celestial bodies at the appropriate times in the past using our own programs.
E. AkdenizThe Mediterranean Archaeology & Archaeometry 11.1 (2011): 69-74.
During the surface researches which we initiated to identify the Prehistoric and Protohistoric cultures in the geography of the city of Manisa located at a highly strategic point in the Western Anatolia, examinations were carried out also in the volcanic area known as “Katakekaumene” in the Ancient Age.
Floral imagery plays a major role in Minoan art, and the crocus has long been recognized as an important motif. Previous studies, however, have been narrowly focused on specific materials or interpretations, thereby obscuring the richness of crocus iconography and its meanings.
Although Arne Furumark distinguished between early and late phases of Late Helladic IIIA2, few deposits from the former have ever been published. Presented here is a chronologically homogeneous settlement deposit of more than 10,000 sherds from Tsoungiza in the northeast Peloponnese, some from vessels probably employed in feasting.
